Aristotle › Greek Lexicon › ὄνομα

ὄνομα

onoma

name

Appears 448 times across Aristotle's works.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Bekker number — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

ὄνομα, Aeol. and Dor. ὄνῠμα IG 12(2).68.8 (Lesb.), GDI 4992a iii 7 (Crete), SIG 1122.8 (Selinus), Berl.Sitzb. 1927.167 (Cyrene) ; Lacon. *ἔνυμα prob. in pr. nn. Ἐνυμακρατίδας IG 5(1).213.45, Ἐνυμαντιάδας ib.97.20, 280.2 ; poet. also (metri gr.) οὔνομα (v.infr.), which appears regularly in codd. of Hdt. (along with ὀνομάζω, as 2.50, 4.35, al.), and sts. in other Ion. prose authors (v.l. in Hp. Prog. 25, etc.), but is prob. not Ionic ; Ion. Inscrr. have only ὄνομα, IG 7.235.39 (Oropus), etc.: Hom. has οὔνομα Od. 6.194, 9.355, Il. 3.235, οὐνόματʼ (α) 17.260, ὄνομα Od. 9.16, 364, 366, 19.183, ὄνομʼ (α) 4.710 et saep. :—A. name of a person or thing, in Hom. always of a person, exc. ἐρέω δέ τοι οὔνομα λαῶν Od. 6.194 and in Od. 13.248 (v. infr. II) ; Οὖτις ἐμοί γʼ ὄ. 9.366, cf. 18.5,19.183,247; Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον 7.54, cf. 19.409, Hes. Th. 144 : in Prose ὄνομα is used abs., by name, πόλις ὄ. Καιναί X. An. 2.4.28, etc. : also dat., πόλις Θάψακος ὀνόματι ib.1.4.11 (v. l.) ; ὀνόματι λέγειν by name, Pl. Ap. 21c ; ἐπʼ ὀνόματος δηλοῦσθαι Plb. 18.45.4, etc. ; κατʼ ὄνομα by name, Strato Com. 1.14, Epigr.Gr. 983.4 (Philae) ; ἀσπάζου τοὺς φίλους κατʼ ὄ. each by his name, 3 Ep.Jo. 14. 2. ὄ. τίθεσθαι or θέσθαι τινί give one a name, Od. 19.403, 406, 8.554, A. Fr. 6, Ar. Av. 810 :—Pass., ὄ. κεῖταί τινι ib.1291 ; ὄ. ἐστι or κεῖται ἐπί τινι, X. Mem. 3.14.2, Cyr. 2.2.12 ; so ὄ. φέρειν or ἐπιφέρειν ἐπί τι, Arist. EN 1119a33, HA 572a11. 3. ὄνομα καλεῖν τινα call one by name, εἴπʼ ὄνομʼ, ὅττι σε κεῖθι κάλεον Od. 8.550 ; καλοῦσί με τοῦτο τὸ ὄ. X. Oec. 7.3, cf. E. Ion 259, 800, Pl. Cra. 393e, etc. :—so in Pass., ὄ. δʼ ὠνομάζετο Ἕλενος S. Ph. 605, cf. El. 694 ; ὄ. δημοκρατία κέκληται Th. 2.37 ; τὸ ἐναντίον ὄ. ἀφροσύνη μετωνόμασται Id. 1.122 ; ὄ. ἓν κεκλημένους Σικελιώτας Id. 4.64 ; λεγόμενοι τοὔνομα γεωργικοί Pl. Lg. 842e ; but also ὀνόματί τινα προσαγορεύειν Antipho 6.40 ; reversely, ὄνομα καλεῖν τινι give a name to, Pl. Plt. 279e, Cra. 385d ; ὄ. καλεῖν ἐπί τινι Id. Prm. 147d ; τύμβῳ δʼ ὄ. σῷ κεκλήσεται . . Κυνὸς σῆμα E. Hec. 1271 ; τοὔνομα προσηγορεύθη Anaxil. 21.3. II. name, fame, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει Od. 13.248 ; οὐδὲ θανὼν ὄνομʼ ὤλεσας 24.93 ; ὄ. ἔχειν or σχεῖν ἀπό τινος, Hdt. 1.71, Pl. Hp.Ma. 282a ; τὸ μεγα ὄ. τῶν Ἀθηνῶν Th. 7.64 ; τῷ μέλλοντι χρόνῳ καταλιπεῖν ὄ. ὡς . . Id. 5.16 ; τοὔνομά τινος μεῖζον ἀφικνεῖται εἰς τὴν πόλιν X. An. 6.1.20 ; ὧν ὀνόματα μεγάλα λέγεται ἐπὶ σοφίᾳ Pl. Hp.Ma. 281c; ὄ. μέγιστον ἔχειν Th. 2.64 ; ἐν ὀνόματι εἶναι to have a name, to be notable, Str. 9.1.23 ; οἱ ἐν πράγμασιν ἐπʼ ὀνόματος γεγονότες Plb. 15.35.1 ; παράσιτοι δʼ ἐπʼ ὀνόματος ἐγένοντο notably, Ath. 6.240c ; τῶν διʼ ὀνόματος παρασίτων ib.241a. III. a name and nothing else, opp. the real person or thing, ἵνα μηδʼ ὄνομʼ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποισι λίπηται Od. 4.710 ; βοᾶς δʼ ἔτι μηδʼ ὄνομʼ εἴη Theoc. 16.97 ; opp. ἔργον, E. Or. 454, Hipp. 502 ; περὶ ὄ. μάχεσθαι Lys. 33.3 ; ἐκ τῶν ὀ. μᾶλλον ἢ τῶν πραγμάτων σκέψασθαι D. 9.15 ; ὀνόματι διαφέρεσθαι dispute about a word, Pl. Euthd. 285a, Lg. 644a. 2. false name, pretence, pretext, ὀνόματι ἐννόμῳ ξυμμαχίας under the pretence . . , Th. 4.60 ; μετʼ ὀνομάτων καλῶν Id. 5.89 ; χώρα καλῶν ὀ. καὶ προσχημάτων μεστή Pl. R. 495c, cf. Plb. 11.5.4. IV. in periphr. phrases, ὄ. τῆς σωτηρίας, = σωτηρία, E. IT 905, cf. ὄνομʼ ὁμιλίας ἐμῆς (v. l. for ὄμμʼ) Id. Or. 1082 : with the names of persons, periphr. for the person, ὦ φίλτατον ὄ. Πολυνείκους Id. Ph. 1702. 2. of persons, ὄχλος ὀνομάτων Act.Ap. 1.15 ; ἕτερα ὀ. ἀντʼ αὐτοῦ . . πέμψαι Wilcken Chr. 28.19 (ii A. D.) ; in Accountancy, both of persons and things (cf. Lat. nomen), Hyp. Ath. 6, 10 (both pl.), Jahresh. 26 Beibl. 13 (Ephes., ii A. D., pl.) ; βαρέσαι τὸ ἐμὸν ὄ. charge my account, POxy. 126.8 (vi A. D.) ; τὸν τόκον τὸν ὀνόματί μου παραγραφέντα ib.513.22 (ii A. D.) ; in registers of titledeeds, etc., οἰκίας οὐ κειμένης ἐν ὀνόματι τῆς ἀποδομένης not booked under the name of the seller, PLips. 3 ii 25 (iii A. D.) ; ὀνόματι ἰδιωτικῆς under the head of private land, PCair.Preis. 47.10 (iv A. D.); δικαιώματα . . ἑκάστῳ ὀνόματι παράκειται BGU 113.11 (ii A. D.); in tax-receipts, ἔσχον ὀνόματος Σομτοῦς on account of S., Ostr.Bodl. ii 39 (ii A. D.), cf. PFay. 85.7 (iii A. D.), etc. V. phrase, expression, esp. of technical terms, ὀ. τὰ ἐν τῇ ναυτικῇ X. Ath. 1.19 : generally, D. 19.187. VI. Gramm., word, opp. ῥῆμα (expression), Pl. Cra. 399b, cf. Ap. 17c, Smp. 198b, 199b, 221e, Isoc. 9.9, 11, Arist. Rh. 1404b5, Aeschin. 3.72, A.D. Synt. 12.25, al., Demetr. Eloc. 23, al. ; τὸ ἰλλαίνειν ὄ. the word ἰλλαίνειν, Gal. 17(1).679. 2. noun, opp. ῥῆμα (verb, predicate), Pl. Tht. 168b, Sph. 262a, 262b, cf. Arist. Po. 1457a10, Int. 16a19, al.; as one of five parts of speech, Chrysipp.Stoic. 2.45 ; ὄ. κύριον a proper name, opp. προσηγορικόν, D.T. 636.16, A.D. Pron. 26.12, al. (so ὄ. alone, Ar. Nu. 681 sqq., Diog.Bab.Stoic. 3.213) ; also of adjectives, S.E. M. 1.222. (Cf. Goth. namo, gen. namins, Lat. nōmen, Skt. nāma.)

Key passages & sense analysis (Bonitz)

Index Aristotelicus. Hermann Bonitz's sense-by-sense analysis of ὄνομα — with the passages he singles out as decisive for each meaning — will appear here. That curated, interpretive selection is the layer LSJ and a raw concordance don't provide. Digitisation in progress; this entry is not yet available.
‹ All lexicon entries