ξυνός

ξυνός, ή, όν, A. = κοινός, common, public, general, ξ. κακόν Il. 16.262 ; γαῖα δʼ ἔτι ξ. πάντων 15.193 ; ξ. Ἐνυάλιος, i.e. war hath an even hand, 18.309 ; ξ. ἀνθρώποις Ἄρης Archil. 62 ; also of Apollo and Dionysus, AP 9.524.15,525.15 ; ξυναὶ γὰρ τότε δαῖτες ἔσαν ξυνοὶ δὲ θόωκοι Hes. Fr. 82 ; ξ. δʼ ἐσθλὸν τοῦτο πόληΐ τε παντί τε δήμῳ Tyrt. 12.15 ; ξ. Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων λόγος Hdt. 4.12 ; ξ. πᾶσι ἀγαθόν Id. 7.53 ; ξ. δόρυ S. Aj. 180 (lyr.) ; τὸ ξ. state, government (cf. κοινός), SIG 37 A 3 (Teos, v B.C.) ; ξυνὰ δʼ ἐλπίζω λέγειν for the common good, A. Th. 76 ; ἐν ξυνῷ in common, Pi. P. 9.93 : dat. ξυνῇ as Adv., = κοινῇ, A. Supp. 367, A.R. 2.802, Call. Dian. 36 : also neut. pl., ξύνʼ ἀλέγειν Pi. I. 8(7).51 ; χάρις ξύνʼ ἀπόκειται cj. in S. OC 1752 (anap.) : regul. Adv. ξυνῶς Epigr.Gr. 520.6.—Ep. (κοινός first in Hes.), Ion. (Heraclit. 113, Hdt., v. supr.), and Lyr. ; twice in A. (trim.), twice in S.(lyr.) ; not in E. or Att. Prose.