συνίημι

συνίημι, also ξυν-, 2sg. ξυνίης [ῑ] S. El. 1347, Ar. Pl. 45, (συν-) Pl. Sph. 238e; 3sg. and pl. συνίει, συνίουσι, LXX 1 Ki. 18.15; imper. ξυνίει Od. 1.271, etc. (ξύνιε Thgn. 1240 is prob. corrupt); 3sg. subj. συνιῇ Pl. Prt. 325c; inf. συνιέναι, Ep. -ῑέμεν Hes. Th. 831; also συνιεῖν Thgn. 565, later συνίειν LXX 1 Ki. 2.10, al.; part. ξυνῑείς Ar. Lys. 1016 (lyr.), (συν-) Pl. Sph. 253b, etc.; later συνίων LXX 1 Ki. 18.14: impf. συνίην Ach.Tat. 1.9; συνίειν (s. v.l.) Luc. DDeor. 6.2, Philops. 39; 3sg. ξυνίει X. An. 7.6.9; 3pl. ξυνίεσαν Th. 1.3, Ep. ξύνιεν Il. 1.273: fut. συνήσω Hdt. 9.98, Pl. Prt. 325e: aor. 1 συνῆκα A. Ag. 1112,1243, Hdt. 5.92.γʹ, Ar. Ach. 101, etc.; Ep. ξυνέηκα Il. 1.8, al.; ἐξυνῆκα Anacr. 146; ἐσύνηκα Alc. 131; but aor. 2 imper. ξύνες, S. Tr. 868; pl. σύνετε v.l. in Ev.Marc. 7.14; part. συνείς A. Pers. 361, Hdt. 1.24, 5.92.γʹ and η; Aeol. σύνεις Alc. Supp. 4.10; Dor. inf. συνέμεν Pi. P. 3.80: pf. συνεῖκα Plb. 5.101.2 (συνηκέναι codd., corr. Schweigh.), etc.; Dor. 1 pl συνείκαμες Plu. 2.232d; pf. part. συνεικώς prob. l. in J. Vit. 45.--In Hom. we find of pres., only imper. ξυνίει Od. l.c.; ofimpf., 3pl. ξύνιεν for ξυνίεσαν, Il. 1.273; of aor. 1, Ep. 3sg. ξυνέηκε; of aor. 2, imper. ξύνες 2.26, al.; of aor. 2 Med., 3sg. ξύνετο Od. 4.76; subj. 1pl. συνώμεθα Il. 13.381; all except the last form with ξυν-, though seldom required by the verse. [As in ἵημι, the 1st syll. is short in Ep., long in Trag. and Com.: Hes. however has συνῑέμεν (l.c., metri gr.); S. ξυνιημι in a dactylic verse, El. 131; and Ar. ξυνιημι in an iamb. trim., Av. 946, cf. Philem. 123.3.] I. bring or set together, in hostile sense, τίς τʼ ἄρ σφωε . . ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι; Il. 1.8; οὓς ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι 7.210; but ἀμφοτέρῃς . . ἕνα ξυνέηκεν ὀϊστόν shot one arrow at both together, Musae. 18. 2. Med., come together, come to an agreement, ὄφρα . . συνώμεθα . . ἀμφὶ γάμῳ Il. 13.381. 3. send herewith, PSI 6.665.7 (iii B.C.). II. metaph., perceive, hear, freq. in Hom. (who also has Med. in this sense, ἀγορεύοντος ξύνετο Od. 4.76); ὣς φάθʼ, ὁ δὲ ξυνέηκε Il. 15.442; εἰ δʼ ἄγε νῦν ξυνίει Od. 1.271:—Constr., c. acc. rei, ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης Il. 2.182; ἐμέθεν ξυνίει ἔπος Od. 6.289, cf. S. Ant. 1218, Ar. Pax 603: c. gen. pers., νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα Il. 2.26; καὶ κωφοῦ συνίημι Orac ap.Hdt. 1.47: rarely c.gen.rei, μευ βουλέων ξύνιεν Il. 1.273. 2. to be aware of, take notice of, observe, τοῖιν Od. 18.34; τῶν δὲ σὺ μὴ ξύνιε Thgn. 1240 (sed leg. ξυνίει): c. acc., Hdt. 1.24: folld. by a relat., ξύνες δὲ τήνδʼ, ὡς . . χωρεῖ S. Tr. 868 (lyr.): abs., πολλά με καὶ συνιέντα παρέρχεται Thgn. 419. 3. understand, ξ. ἀλλήλων understand one anotherʼs language, Hdt. 4.114, Th. 1.3; εὖ λέγοντος . . τοῦ Δελφικοῦ γράμματος οὐ σ. Pl. Alc. 1.132c, cf. Lg. 791e: freq. c. acc. rei only, Pi. P. 3.80, A. Pers. 361, Hdt. 3.46, Ar. Pl. 45, etc.; ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων A. Ch. 887, cf. Ag. 1243, S. El. 1479; ξ. δὲ αὐτὸς Ἑλληνιστὶ τὰ πλεῖστα X. An. 7.6.9; διʼ ἑρμηνέων ξ. τι Id. Cyr. 1.6.2; συνιέντες τὰ ναυτικά Id. HG 1.6.4: abs., τοῖς ξυνιεῖσιν to the intelligent, Thgn. 904; in Com. dialogue, parenthetically, συνίης; like μανθάνεις; Lat. tenes? Alex. 124.6, Diph. 32.13; οὐχὶ ξυνίης; S. El. 1347; οὔπω ξυνῆκα A. Ag. 1112: also folld. by a clause, οὐ ξυνιᾶσιν ὅκως . . Heraclit. 51; ξυνίημʼ ὅτι βούλει Ar. Av. 946 (ξυνῆχʼ cj. Brunck); σ. τὸ γράμμα ὃ βούλεται Pl. Prm. 128a, cf. Hdt. 9.110: also, like other Verbs of perception, c. part., ξυνιᾶσι τιμώμενοι Democr. 95; οὐ συνίης καταναλίσκων; Plu. 2.231d; συνῆκα ἡδὺς γεγενημένος Luc. DDeor. 2.1, cf. Tim. 8.