σπάω

σπάω, S. Ant. 1003, Ar. Pax 498, etc.: fut. σπάσω [ᾰ] Lyc. 484, (δια-) Hdt. 7.236, (ἐπι-) S. Aj. 769: aor. ἔσπᾰσα Il. 13.178 (tm.), Ep. σπάσα 5.859 (tm.), etc.: pf. ἔσπᾰκα Arist. Pr. 930a21, (ἀν-) Hp. Superf. 22, Ar. Ach. 1069:—Med., fut. σπάσομαι Hp. Vict. 2.38, etc.: aor. ἐσπᾰσάμην Il. 19.387, Hdt. 3.29, Philostr. VA 7.42, Ep. σπασάμην Od. 10.166, Ep. also σπάσσασθε, σπασσάμενος (v. infr.):—Pass., fut. σπασθήσομαι Gal. 16.760, (δια-) X. An. 4.8.10: aor. ἐσπάσθην Il. 11.458, etc.: pf. ἔσπασμαι Hp. Morb. 1.20, (δι-) Th. 6.98, etc.; also in med. sense, X. An. 7.4.16, Cyr. 7.5.29. Mostly poet. (ἕλκω being preferred in Prose):—A. draw, hence, I. of a sword, draw, mostly in Med., φάσγανά τε σπάσσασθε Od. 22.74; σπασσάμενος . . ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ Il. 16.473; ἐκ δʼ ἄρα σύριγγος . . ἐσπάσατʼ ἔγχος 19.387; σπασαμένων τὰς μαχαίρας PTeb. 48.19 (ii B.C.), cf. 138 (ii B.C.): in Act., ξίφος σπάσαντα E. Or. 1194; φάσγανον σπάσας χερί Id. IT 322:—Pass., ἐσπασμένοι τὰ ξίφη having their swords drawn, X. An. 7.4.16; ἐσπασμένον ὃν εἶχεν ἀκινάκην Id. Cyr. 7.5.29; ἐσπασμένοις τοῖς ξίφεσι D.S. 4.52. 2. of other things, ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο Od. 2.321; σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε 10.166; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον drew the lot (out of the helmet), A. Ag. 333:—Pass., σπασθέντος (sc. ἔγχεος ἔξω χροός) Il. 11.458. 3. abs., σπᾶτʼ ἀνδρείως pull, hoist away, like men, Ar. Pax 498. II. of violent actions, pluck off or out, κόμην S. OT 1243; λάχνην Id. Tr. 690; cf. σπαστέος. 2. tear, rend, esp. of ravenous animals, S. Ant. 258, 1003; λαιμοτόμους κεφαλάς dub. l. in E. IA 776 (lyr.); σ. τοῖς ὄνυξιν [τοὺς νεοττούς], of the eagle, Arist. HA 619b31:—Pass., φλέβιον, σάρκα σπασθῆναι, Hp. Morb. 1.17. 3. wrench, sprain, τὸ σκέλος ἔσπασε Plu. Arat. 33:—Pass., τὸν μηρὸν σπασθῆναι Hdt. 6.134; τοὺς πόδας E. Cyc. 639. 4. snatch, tear or drag away, πῶλον παρὰ συννόμων Pl. Lg. 666e; ὑπὸ πτερῶν E. Andr. 441:—Pass., ἔλαφον ἀπʼ ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν Id. Hec. 92 (lyr.); ἐκ βραχίονος σπασθείς ib.408. 5. metaph., carry away, draw aside, ἀλλά σʼ ἔσπασεν πειθώ S. El. 561; τὰ πάθη οἷον νεῦρα σ. ἡμᾶς Pl. Lg. 644e. 6. Medic., cause convulsion or spasm, v.l. in Hp. Art. 67:—Pass., to be convulsed, σπασθεὶς ἀποθνῄσκει Id. Aph. 5.5, Thphr. HP 4.4.13, etc.; ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μετάρσιος, of Heracles in his agony, S. Tr. 786, cf. σπάσμα, σπασμός: metaph., to be harassed, anxious, Arr. Epict. 1.1.16. III. draw in, suck in, θρόμβον αἵματος A. Ch. 533; ἔσπασεν ἄμυστιν ἑλκύσας E. Cyc. 417; συνεκθανεῖν σπῶντα χρὴ τῷ πώματι ib.571; μεστὴν ἀκράτου Θηρίκλειον ἔσπασεν Alex. 5, cf. 285; opp. λάπτω, κάπτω, Plu. 2.699d, cf. σπάσις II; σ. τὸν μαστόν suck it, Arist. HA 587a33; σ. ἀμυστί Ael. NA 6.51; and in Med., ταυρείου σπασάμενος αἵματος Apollod. 1.9.27:—Pass., of the female, to be sucked, Arist. HA 576b11 (τὸ ἄγαν σπᾶσθαι prob. l.); cf. ἕλκω A. II.4. 2. σ. τὸ πνεῦμα draw breath, Id. Resp. 473a2; τὸν ἀέρα τὸν κοινόν Men. 531.7; absorb, ἕκαστον τῶν τοῦ σώματος τὸ αὑτῷ οἰκεῖον ἐσπακέναι Arist. Pr. 930a21. 3. metaph., derive, τροφήν, of winds, Hp. Vict. 2.38; πειθώ τε καὶ εἵμερον ἔσπασε ἐκ . . drew, derived . ., IG 14.889 (Sinuessa); σ. ἔρωτα enjoy it, Opp. H. 4.270; ὀλίγον ὕπνου σ. snatch a little sleep, Hld. 5.1:—Med., Id. 2.16. IV. draw tight, pull the reins, χαλινῷ τὸ στόμα τοῦ ἵππου X. Eq. 9.7.1, cf. 9.5; but τὸν χαλινὸν ἐκ τῶν ὀδόντων ἵππου Pl. Phdr. 254e. 2. of angling, ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν Ar. Th. 928: hence prov., οὐκ ἔσπασεν ταύτῃ γε ‘he took nothing by his motion’, Id. V. 175. V. derive, ἐπωνυμίαν παρά τινων Philostr. VS 2.10.6, cf. Ael. NA 14.15 (Med.); ἀρχὴν λυρικῆς καὶ πέρας σ. AP 9.184 (s. v.l.); ῥίζαν σ. τινός derive oneʼs origin from . ., Lyc. 623; σ. τὴν κλῆσιν ἀπό τινος S.E. M. 1.46; ἔννοιαν θεοῦ ἐκ τῶν κατὰ τοὺς ὕπνους φαντασιῶν Epicur. Fr. 353.