πυκάζω

πυκάζω, Od. 12.225, Dor. πυκάσδω Theoc. 3.14: impf. ἐπύκαζον Id. 20.22: Ep. aor. inf. πυκάσαι Od. 11.320; part. πυκάσσας Hes. Op. 542; ind. ἐπύκασσα Sapph. 89:—Med., Cratin. 98.7, etc.: Ep. fut. πυκάσσομαι Max. 513: aor.subj. πυκάσωμαι AP 11.19 (Strat.):—Pass., aor. ἐπυκάσθην Hdt. 7.197, etc.: pf. πεπύκασμαι Od. 22.488, Hes. Op. 793; Aeol. part. πεπυκάδμενος Sapph. 56: (πύκα):—A. poet. Verb (also in Hdt., v. supr., and later Prose, D.S. 5.13), cover closely, freq. with collat. notion of protection, νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτήν Il. 17.551; πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα [ἡ κυνέη] 10.271; νῆα π. λίθοισι surround a ship with stones, so as to protect it while lying up, Hes. Op. 624: generally, cover thickly, of a youthʼs chin, π. γένυς εὐανθέϊ λάχνῃ Od. 11.320; πέδιλα πίλοις ἔντοσθε π. lining them with thick felt, Hes. Op. 542; π. στεφάνοις cover thick with crowns, Orac. ap. D. 21.52, Theoc. 2.153, cf. IG 3.758: —also Med., μελιλώτῳ κάρα πυκάζομαι Cratin. l.c.; στεφάνοις κεφαλὰς πυκασώμεθα AP l.c.: without στεφάνοις, crown, deck with garlands, πύκαζε κρᾶτʼ ἐμὸν νικηφόρον E. Tr. 353:—also Med., λουσάμενοι . . πυκασώμεθα let us put on crowns, AP 5.11 (Rufin.):—Pass., στέμμασι πᾶς πυκασθείς Hdt. l.c., cf. E. Alc. 796; δάφνῃ πυκασθείς (v.l. σκιασθείς) Id. Andr. 1115; βωμὸς ἄνθεσι πεπύκασται Xenoph. 1.11; ὄρεξιν ἥβης (cf. ἥβη I.4) πυκαζομένης Ps.-Democr.in Hp. Ep. 23 (s. v.l.):— Pass. is used by Hom. only in pf. part. πεπυκασμένος thickly covered, ὄζοισιν Il. 14.289; ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε 23.503; but ἅρματα εὖ πεπ. well covered over (i. e. stowed away), 2.777; ῥάκεσιν πεπυκασμένος ὤμους Od. 22.488, cf. E. Rh. 713 (lyr.); ὄρος πεπυκασμένον a hill well-clothed with wood, Hes. Th. 484; χώρα πεπυκασμένη δρυμοῖς D.S. l.c.; Aeol. πεπυκάδμενος, covered, hidden, Sapph. 56:—Med., κόσμῳ πυκάζου τῷδε cover thyself, E. Heracl. 725; π. τεύχεσιν δέμας Id. Rh. 90 (v.l. -αζε). 2. metaph., Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας threw a shadow over his soul, Il. 8.124, 17.83:—Pass., παρθενίης αἰδοῖ πεπυκασμένος Epigr.Gr. 875.2 (Sinope); also νόον πεπυκασμένος close, cautious of mind, Hes. Op. 793. II. close, shut up, ἐντὸς πυκάζοιεν σφέας αὐτούς shelter themselves closely within, Od. 12.225; πύκαζε θᾶσσον (sc. τὸ δῶμα) shut it close, S. Aj. 581.