πλησίος

πλησίος, α, ον, Boeot. πλᾱτίος Rev.Ét.Gr. 10.29 (Thespiae): (πέλας, πελάζω):—A. near, close to, c. gen., πλησίοι ἀλλήλων v.l. in Il. 6.249; πλησίαι ἀλλήλων Od. 5.71. 2. c. dat., πλησίοι ἀλλήλοισι Il. 23.732, cf. Od. 2.149, S. Ant. 761. 3. abs., near, neighbouring, πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην Il. 4.21; dub.l. in A. Eu. 195; οἱ π. γύαι S. OC 58; τῶν πλησίων ἱερῶν OGI 736.5 (Egypt): Subst., neighbour, ἰδὼν ἐς π. ἄλλον Il. 2.271, etc.; οἱ π. Hdt. 7.152, Ar. Lys. 471, etc. II. Adv. πλησίον, Aeol. πλάσιον [ᾱ] Sapph. 2.3, Supp. 6.1; Dor. πλᾱτίον: = πέλας, near, hard by, c. gen., τὰ μὲν κατέθεντʼ ἐπὶ γαίῃ π. ἀλλήλων Il. 3.115, cf. Od. 14.14; Σωφροσύνας πλατίον οἰκεῖ Epich. 101, cf. IG 42(1).123.15 (Epid., iv B. C.); κεῖται στενωποῦ π. A. Pr. 366; στῆθι π. πατρός S. Tr. 1076; στρατοπεδεύεσθαι π. τινῶν Hdt. 4.111; ὁρῶ δέ σʼ ἤδη τοῦδε π. κακοῦ E. Hipp. 1439; π. παρῆσθα κινδύνων ἐμοί Id. Or. 1159: c. dat., σταθεῖσα τῷ τεκόντι π. Id. IA 1551; τοῖς πολεμίοις π. προσέρχομαι Plu. 2.234d. 2. with the Art., ὁ πλησίον (sc. ὤν) oneʼs neighbour, Thgn. 221, 611, E. Hec. 996 (pl.), Antipho Soph. 58, Arist. Pol. 1267a25, etc.; ὁ π. καὶ ὁ γείτων Pl. Tht. 174b; τοὺς μάλιστα π. ἑαυτῶν Id. Ap. 25d; Dor., ὁ πλατίον Theoc. 5.28, 10.3: with Substs., ταῖς π. κλίναις Pl. Prt. 315d; ὁ π. παράδεισος, αἱ π. κῶμαι, etc., X. An. 2.4.16, 3.4.9, etc. III. Sup. -αίτατος ib.1.10.5, 7.3.29. Comp. Adv. -αιτέρω Hdt. 4.112; -αίτερον X. Mem. 2.1.23: Sup. -αίτατα Id. Vect. 4.46: later Comp. -έστερος Simp. in Cael. 441.14. Adv. -έστερον LXX 4 Ma. 12.3, Them. Or. 1.12a.—The Adj. is poet. and Ion.; in Att. Prose only the Adv. is found.