οἴγω

οἴγω, Hes. Op. 819, etc. ; later οἴγνυμι, AP 9.356 (Leon.) : fut. οἴξω E. Cyc. 502 : aor. ᾦξα Il. 24.457 ; but augm. forms usu. have ὠϊ- in Ep. (v. infr.) ; part. οἴξας Il. (v. infr.) : Ion. pf. Pass. ὤϊκται Herod. 4.55 : the compd. ἀνοίγνυμι or ἀνοίγω (q. v.) is much commoner, cf. also διοίγνυμι :—A. open, οἴξασα κληῖδι θύρας Il. 6.89 ; τῇσι θύρας ὤϊξε ib.298 ; οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω E. HF 332 ; ξενῶνας οἴξας Id. Alc. 547, cf. Com.Adesp. 1211 : abs., ᾦξε γέροντι he opened the door for the old man, Il. 24.457 ; also [οἶνον] . . ὤϊξεν ταμίη she opened the wine, Od. 3.392 ; οἶγε πίθον open the wine-jar, Hes. l. c. ; πρὸς φίλους οἴγειν στόμα A. Pr. 611 :—Pass., πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο (v.l. ὠΐγοντο, i. e. ὠείγ-, in PHib. 21) πύλαι Il. 2.809, 8.58 ; οἰχθέντος Ὡρᾶν θαλάμου Pi. Fr. 75.14 ; ἡ θύρη . . ὤϊκται Herod. l. c. (Aeol. inf. ὀείγην IG 12(2).6.43 (Mytil.) ; part. ὀείγων Alc. 225 Lobel : prob. ὀ-ϝ ειγ- and ὀ-ϝῐγ-, cf. Skt. véga- ‘quick movement’ ; cf. ἐπῴχατο, προσοίγνυμι.)