μείων

μείων, so in Dor., Leg.Gort. 9.48, al., Schwyzer 323 B 9 (Delph., iv B. C.), Tab.Heracl. 1.114,al., Archyt. 1, prob. in Epich. 62 (μηονος cod., and so in Diotog. ap. Stob. 4.7.62, etc.), and Arc., IG 5(2).3.15, 18 (Tegea): neut. pl. μείονα Hes. Op. 690, but μείω Ti.Locr. 102b: masc. pl. μείους Xenoph. 3.4, etc.: dat. pl. μειόνοις IG 9(1).333 (Locr.): A. —irreg. Comp. of ὀλίγος or μικρός, lesser, less, Pi. O. 1.35,al., A. Ch. 519, B. 1.63, etc.; τὸ μ. κρεισσόνων κρατύνει; A. Supp. 596(lyr.), cf.Hp. VM 8 (v.l., cf. Erot.), Vict. 1.5,al. (not in other works of Hp.), freq. in X., Cyr. 5.4.48,al., not in good Att. Prose or Com., nor in Hdt.; younger, S. OC 374: neut. μεῖον as Adv., less, μ. ἰσχύσειν Διός A. Pr. 510, cf. Ch. 707: regul. Adv., μειόνως ἔχειν to be of less value, S. OC 104, cf. J. AJ 19.2.2:—also μειότερος, α, ον, A.R. 2.368, Arat. 43, AP 14.41, Man. 2.147, IG 14.2064. (μεί-yων, cf. μινύθω, Lat. minuo, minus.)