κτυπέω

κτυπέω, Ep. Iterat. κτυπέεσκον Q.S. 9.135: aor. 1 ἐκτύπησα E. Ph. 1181, Arr. Tact. 40.6; poet. κτύπησα S. OC 1606, E. Or. 1467 (lyr.): Ep. aor. 2 ἔκτῠπον Il. 8.75, al., S. OC 1456 (lyr.), κτύπον Il. 8.170:— Pass., v. infr.: (κτύπος):—A. crash, as trees falling, μεγάλα κτυπέουσαι πῖπτον Il. 23.119; freq. of thunder, Ζεὺς ἔκτυπε 8.75, cf. 7.479, Od. 21.413, etc.; ἔκτυπεν αἰθήρ S. OC 1456 (lyr.); of the sea, Pl. R. 396b. 2. ring, resound, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦ ὕλη (sc. χειμάρρου) Il. 13.140; ἀμφὶ δʼ ἐκτύπουν πέτραι rang with the cries of Heracles, S. Tr. 787; Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κ. E. Cyc. 328; δρομήμασιν Id. Med. 1180; τοῖν ποδοῖν κ. stamp loudly with . . , Ar. Ec. 545, cf. Gal. 7.60; εἰ . . ἐμπεσὸν [δόρυ] τῷ θυρεῷ κτυπήσειε Arr.l.c.; σιδηρῷ ὑποδήματι Luc. Salt. 83: c. acc. cogn., φόβον κτυπεῖν, like κλάζειν Ἄρη, E. Rh. 308. II. causal, make to ring or resound, χθόνα Hes. Sc. 61; τύμπανα Opp. C. 4.247: c. dupl. acc., κτύπησε κρᾶτα . . πλαγάν (v.l. πλαγᾷ) made it ring with a blow, E. Or. l. c.: metaph., κ. ἐν τοῖς συμβουλευτικοῖς τόποις τὰς ὀνομασίας Phld. Rh. 1.208 S.:—Pass., resound, Ar. Pl. 758, Th. 995 (lyr.); κτυπηθῆναι τὰ ὦτα Philostr. VA 6.26.