κλείς

κλείς, ἡ, gen. κλειδός; Att.acc.κλεῖν, v.infr. I.3, III, later κλεῖδα AP 6.306 (Aristo), Plu. Art. 9: pl.κλεῖδες, κλεῖδας, contr.κλεῖς, v. infr. III, dat. κλεισίν Pl. Ax. 371b:—Ion. κληΐς [ῑ], κληῗδος, κληῗδα, etc. (Hom. uses only the Ion. form):—Dor. κλᾱΐς, κλαΐδος [ῐ] Simon. 23, Pi. P. 9.39; but acc. pl. κλᾱῗδας ib.8.4; acc. κλαῖδα or κλᾷδα Call. Cer. 45; cf. κλᾴξ:—Aeol. κλᾶϊς (κλαῖς cod.)· μοχλός, Hsch.; κλάϊς acc. κλάϊν Et.Gud.ap.Schaefer Greg.Cor.p.584: pl. κλᾷδες κλᾶδες cod.)· ζυγά, Hsch.:—old Att. κλῄς, κλῇδος, acc. κλῇδα E. Med. 212 (anap.), 661 (lyr.): κλείς and κλῄς in the same Att. Inscr., IG 22.1414.44 and 47. (κλᾱϝῑς, cf. Lat. clavis, claudo.) 1. bar, bolt, θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε (sc. Hera, from within) κληῗδι κρυπτῇ Il. 14.168, cf. Od. 21.241; κληῗδος ἱμάς ib.4.802, cf. 838; ἐπὶ δὲ κληῗδʼ ἐτάνυσσεν ἱμάντι 1.442; = ἐπιβλής, Il. 24.455. 2. catch or hook, passed through the door from the outside to catch the strap (ἱμάς) attached to the bar (ὀχεύς) , ἐν δὲ κληῗδʼ ἧκε, θυρέων δʼ ἀνέκοπτεν ὀχῆας ἄντα τιτυσκομένη Od. 21.47, cf.50; οἴξασα κληῗδι θύρας Il. 6.89; δοιοὶ δʼ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει 12.456, cf.Parm. 1.14. 3. later, key, τὴν κλεῖν ἐφέλκεται Lys. 1.13; κλεῖν παρακλείδιον a false key, Pl.Com. 77: pl., κλῇδας οἶδα δώματος A. Eu. 827, cf.E. Ba. 448; Λακωνικὴ κ. Men. 343; κυριεύσοντα τῶν κ. OGI 229.56 (Smyrna, iii B.C.); of a sacred key carried in processions, SIG 900.14 (Panamara, iv A.D.), 996.24 (Smyrna, perh. i A.D.). 4. metaph., Ἁσυχία βουλᾶν τε καὶ πολέμων ἔχοισα κλαῗδας Pi. P. 8.4, cf. 9.39; ἔστι κἀμοὶ κλῂς ἐπὶ γλώσσῃ, of silence, A. Fr. 316, cf.S. OC 1052 (lyr.); καθαρὰν ἀνοῖξαι κλῇδα φρενῶν E. Med. 661 (lyr.); κλῇδας γάμου φυλάττει, of Hera, Ar. Th. 976 (lyr.); of the key to a problem, Vett.Val. 179.4. II. hook or tongue of a clasp, Od. 18.294. 2. stop-cock, Hero Spir. 1.25. III. collar-bone, prob. so called from its hook shape (v. supr. I.2), Hom. (only in Il.), ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε 8.325; κληῗδα παρʼ ὦμον πλῆξʼ, ἀπὸ δʼ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδʼ ἀπὸ νώτου 5.146; ᾗ κληῗδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσι 22.324, cf. Hp. Aër. 7, Art. 13; πᾳῖσον ἐμᾶς ὑπὸ κλῇδος S. Tr. 1035; τὴν κλεῖν συνετρίβην And. 1.61; τὴν κλεῖν κατεαγώς D. 18.67: pl., Diog. Apoll.6, etc.; τὰ πλάγια καὶ τὰς κλεῖδας Arist. HA 513b35; αἱ κλεῖδες (v.l. κλεῖς) καὶ αἱ πλευραί, of the crocodile, ib.516a28; κλεῖδες ὀπταί roast shoulder-bones of the tunny (with play on 1.3, visible keys, opp. κρυπταὶ κλεῖδες of the Laconians), Aristopho 7.2, cf. Diph.Siph. ap. Ath. 8.357a. IV. rowing bench in a ship, freq. in Od., always in pl.; ἐπὶ κληῗσι καθίζειν 2.419, etc.; κληΐδεσσιν ἐφήμενοι 12.215; once in Il., πεντήκοντʼ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῗσιν 16.170; δησάμενοι . . ἐπὶ κληῗσιν ἐρετμά Od. 8.37. V. of promontories, straits, etc., Κληῗδες or Κληΐδες τῆς Κύπρου Hdt. 5.108, cf.Str. 14.6.3; πόντου κλῇδʼ, of the Bosporus, E. Med. 212 (lyr.). VI. in pl., sacred chaplets, Id. Tr. 256 (anap.) (Ephes., acc. to Hsch.). VII. in versification, clausula, cadence, Sch.Ar. Pax 1127.