The Homer Reader The Iliad & Odyssey · Greek and English

κέλομαι

kelomai

urge, exhort, command

Appears 84 times across Homer's epics.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by book & line — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

κέλομαι, Ep. 2sg. κέλεαι, sts. disyll., Il. 24.434, Od. 4.812, 10.337: impf. κελόμην Il. 1.386, ἐκέλευ Theoc. 3.11, κέλετο Il. 15.119 (Dor. κέντο Alcm. 141, acc. to Eust. 756.30), ἐκέλετο IG 42(1).122.35 (Epid., iv B.C.): fut. κελήσομαι Od. 10.296: aor. 1 ἐκελήσατο, κελήσατο, Epich. 71, 99, Pi. O. 13.80, I. 6(5).37, IG 42(1).121.108 (Epid., iv B.C.): Ep.aor.2 ἐκέκλετο, κέκλετο, Il. 11.285, 16.421, Hes. Sc. 341: hence was formed by later Poets pres. κέκλομαι A.R. 1.716, etc.; Dor. opt. κεκλοίμαν A. Supp. 591 (lyr.); part. κεκλόμενος, v. infr. II.1; imper. κέκλεο and κέκλου Hsch. (this pres. used in pass. sense by Man. 2.251, 3.319): poet. (also in Dor.Prose, IGll. cc., al. (Epid., iv B.C.), cf.infr. ΙΙ; ὅν κα κέλωνται τοὶ ἱαροποιοί Abh.Berl.Akad. 1928(6).12 (Cos, iv B.C.)): Act. aor. 1 ἐκέλησεν Hsch.:— A. = κελεύω, urge, exhort, command.—Constr. like κελεύω: 1. c.acc.pers.et inf., Il. 5.810, 16.657, al., Alc. 46, Pi. Il.cc., A. Ag. 1119 (lyr.); of the commands of a god, IG 42(1).121.50 (Epid., iv B.C.), al.; μεταλλῆσαί τί ἑ θυμὸς . . κέλεται, καὶ κήδεά περ πεπαθυίῃ (instead of -υῖαν) Od. 17.555. 2. c.dat.pers.et inf., φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις Il. 10.419: more freq. without inf., Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας 6.66; ἀμφιπόλοισι κέκλετο ib.287; ἵπποισιν ἐκέκλετο 8.184; ἀλλήλοισι κέλεσθε 12.274. 3. abs., κέλομαι γὰρ ἔγωγε for [so] I advise, 23.894, Od. 17.400; κέλεαι γάρ 5.98; ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα 3.317; ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμὸς (sc. ἑ ἰέναι) Il. 16.382; less freq. of things, ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἴς the wax melted, since mighty force constrained it, Od. 12.175; ὡς . . παρʼ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα Μούσης Emp. 5. II. call to, κέκλετο δʼ Ἥφαιστον Il. 18.391; call upon for aid, h. Cer.21; πρῶτά σε κεκλόμενος, θύγατερ Διός S. OT 159 (lyr.), cf. A. Supp. 591 (lyr.); ἄν μὴ κελομένου πρίαται Milet. 3.140C56 (iii B.C.), cf. Leg.Gort. 6.48, Schwyzer 181v4,8 (Crete). 2. call by name, νιν ὄρνιχος κέκλετʼ ἐπώνυμον Pi. I. 6(5).53. (κέλομαι, κέλλω, κελεύω may be cogn. with Skt. kalayati ‘push’, Lat. celer.)
‹ All lexicon entries