ἱλάσκομαι

ἱλάσκομαι, fut. ἱλάσομαι [ᾰ] Pl. Phd. 95a, Ep. ἱλάσσομαι Orac. ap. Paus. 8.42.6, also ἱλάξομαι A.R. 2.808: aor. 1 ἱλᾰσάμην, Ep. part. ἱλασσάμενοι Il. 1.100, Ep. subj. 2sg. ἱλάσσεαι 1.147, -ηαι A.R. 3.1037; inf. ἱλάσσασθαι Ant.Lib. 25.2 codd.; also ἱλάξασθαι A.R. 1.1093:—Pass. (v. infr. II). [ῑ regularly (written ι, not ει, SIG 1044.6,9 (Halic., iv/iii B.C.)); ῐ Il. 1.100, 147]: (ἵλαος):—A. appease, in Hom. always of gods, θεὸν ἱ. ib.386, cf. 100, al., Od. 3.419; μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο Il. 1.472; σπονδῇσι θύεσσί τε ἱλάσκεσθαι (sc. θεούς) Hes. Op. 338; ὄφρʼ ἡμῖν ἑκάεργον ἱλάσσεαι Il. 1.147; c. part., ἱλάσκομαι πέμπων by presenting, Pi. O. 7.9; τοῦτον (sc. θεὸν) ἱλάσκου ποῶν μηδὲν ἄτοπον Men. Epit. 558; of the dead as heroized, θυσίῃσί τινα ἱ. Hdt. 5.47. 2. of men, conciliate, ἱ. τινὰ χρήμασι Id. 8.112; πῶς ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; Pl. Phd.l.c.; ἱ. τὴν ὀργήν τινος Plu. Cat.Mi. 61. 3. expiate, τὰς ἁμαρτίας Ep.Hebr. 2.17. II. Pass. with fut. ἱλάσομαι, also ἱλασθής ομαι v.l. in LXX 4 Ki. 5.18: aor. 1 ἱλάσθην ib.Ex. 32.14,al.:—to be merciful, gracious, τινι ll.cc.; ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ Ev.Luc. 18.13; ταῖς ἁμαρτίαις τινῶν LXXPs. 77(78).38: c. inf., ἱλάσθη κύριος περιποιῆσαι τὸν λαόν ib.Ex. 32.14.