βλώσκω

βλώσκω, Nic. Th. 450, (κατα-, προ-) Od. 16.466, 21.239: fut. μολοῦμαι A. Pr. 689 (lyr.), S. OC 1742 (lyr.): aor. 2 ἔμολον Pi. O. 14.18, etc., Ep. μόλον (ἐκ-, προ-) Il. 11.604, Od. 15.468, freq. in Trag., also Dor. (as aor. of pres. ἕρπω ‘go’) IG 4.952.14 (Epid.), SIG 558.26 (Ithaca), and sts. in Prose, X. An. 7.1.33, Plb. 30.9.5, Plu. Cleom. 38; imper. μόλε Cratin. 111: pf. μέμβλωκα Od. 17.190, E. Rh. 629; part. -κώς Call. Aet. 1.1.7 (cf. βέβλωκεν· ἠρεμεῖ, φύεται, Hsch.): later fut. βλάξω (κατα-) Lyc. 1068: aor.1 ἔβλωξα Id. 448, 1327: aor. 2 ἔβλω· ᾤχετο, Hsch., cf. μολέω:—Α. go or come, mostly Poet. in aor. 2, δεῦρο μολόντες Od. 3.44; μολοῦσα ποτὶ μέγαρʼ Il. 6.286; of Time, πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς 24.781; μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ has passed, Od. 17.190; ὅτε τὸ κύριον μόλῃ A. Ag. 766 (lyr.): freq. with Preps., μολεῖν εἰς οἴκους, ἐπὶ δόμον, S. OT 1010, E. Or. 176 (lyr.); πρὸς χθόνα S. Ph. 479; ἀπὸ Στρυμόνος, ἐκ Διός, A. Ag. 192 (lyr.), Pr. 667; κατὰ γαίας E. Alc. 107 (lyr.): c. acc. only, ἔμολεν Ἥρας λαόν Pi. N. 10.36; γῆν μολόντες Ἑλλάδα A. Pers. 809, cf. Ag. 968, Supp. 239, S. Ph. 1332, E. Rh. 289; πρὶν φάος μολεῖν χθόνα ib.223; ἥβης τέλος μ. Id. Med. 921, cf. IT 1421: c. dat. pers., μηδέ μοι . . θάνατος μόλοι Sol. 21, cf. S. OC 70, Ant. 233, etc.; διʼ ἔχθρας μ. τινί, διὰ μάχης μολεῖν τινί, E. Ph. 479, IA 1392; εἰς ὕποπτα μ. τινί, = ὑποπτεύειν τινά, Id. El. 345.—Rare in Prose (v. supr.); used by Ar. only in lyr. (Av. 404, Th. 1146, 1155, al.), or in the mouth of a Laconian, Id. Lys. 984, cf. Plu. 2.220e, 225d (both from Apophth.Lac.).