ἄφθιτος

aphthitos

not liable to perish, undecaying, imperishable

Appears 9 times across Homer's epics.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by book & line — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

ἄφθιτος, ον, (φθίνω) A. not liable to perish, undecaying, imperishable, freq. in Hom. (mostly in Il.) and Trag.: 1. of things, σκῆπτρον πατρώϊον ἄ. αἰεί Il. 2.46; χρυσέη ἴτυς ἄ. 5.724; καλὸν θρόνον ἄ. αἰεί 14.238; Ἡφαίστου δόμος 18.370; ἄ. ἄμπελοι Od. 9.133; ἄντρον Pi. I. 8(7).41; πυρὸς φέγγος A. Ch. 1037; Γᾶ S. Ant. 339 (lyr.). 2. of persons, immortal, of the gods, h.Merc. 326; Στύξ Hes. Th. 389,397; of Tantalus, Pi. O. 1.63; ἄ. ὑμνοπόλος, of Anacreon, Simon. 184; ἀφθίτους θεῖναι βροτούς A. Eu. 724; γέννας ἀφθίτου λαχόντες S. Fr. 278. 3. of menʼs thoughts, etc., Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς Il. 24.88, Hes. Th. 545; κλέος ἄ. Il. 9.413; ἄ. ὄπις unceasing care, Pi. P. 8.72 (v.l. ἄφθονος) ; ἄ. γνῶμαι unchanging, unchangeable, S. Fr. 414; ἄφθιτα μηδομένοισι Ar. Av. 689.—Poet. and later Prose, δόξα Plu. 2.723e; prob. in Arist. Caeí. 270a26.
‹ All lexicon entries