ἄφθιτος
aphthitos
not liable to perish, undecaying, imperishable
Appears 9 times across Homer's epics.
Frequency by work
Click a work to list every occurrence by book & line — each links into the reader.
Dictionary (LSJ)
ἄφθιτος, ον, (φθίνω) A. not liable to perish, undecaying, imperishable, freq. in (mostly in Il.) and Trag.: 1. of things, σκῆπτρον πατρώϊον ἄ. αἰεί Il. 2.46; χρυσέη ἴτυς ἄ. 5.724; καλὸν θρόνον ἄ. αἰεί 14.238; Ἡφαίστου δόμος 18.370; ἄ. ἄμπελοι Od. 9.133; ἄντρον I. 8(7).41; πυρὸς φέγγος Ch. 1037; Γᾶ Ant. 339 (lyr.). 2. of persons, immortal, of the gods, h.Merc. 326; Στύξ Th. 389,397; of Tantalus, O. 1.63; ἄ. ὑμνοπόλος, of Anacreon, 184; ἀφθίτους θεῖναι βροτούς Eu. 724; γέννας ἀφθίτου λαχόντες Fr. 278. 3. of menʼs thoughts, etc., Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς Il. 24.88, Th. 545; κλέος ἄ. Il. 9.413; ἄ. ὄπις unceasing care, P. 8.72 (v.l. ἄφθονος) ; ἄ. γνῶμαι unchanging, unchangeable, Fr. 414; ἄφθιτα μηδομένοισι Av. 689.—Poet. and later Prose, δόξα 2.723e; prob. in Caeí. 270a26.
‹ All lexicon entries