μύουρος

μύουρος (A), ον, (μῦς, οὐρά) A. tapering (lit. mousetailed), of a non-carnivorous fishʼs στόμα (snout), Arist. PA 662a32, 697a1; of the αἱμόρροος II, ἐπʼ εὖρος τέτρυται μύουρος ἀπὸ φλογέοιο καρήνου Nic. Th. 287, cf. 225; ἐξ εὐρείας τῆς κεφαλῆς μείουρος κάτεισιν ἔστε ἐπὶ τὴν οὐράν Ael. NA 15.13· εἰς (ἐπὶ) μείουρον ἄγεσθαι taper towards the tail, Philum. Ven. 21.1, 27.1; ἐν τῷ μειούρῳ τῆς οὐρᾶς the tapering part of a horseʼs tail, Hippiatr. 55; τὸ μείουρον (sc. τοῦ σπέρματος) πρὸς τὴν γῆν ἄγοντας Gp. 10.57.8, cf. 10.63.4; κάμαξ μύουρος Apollod. Poliorc. 172.9 (v.l. μεί-), 182.6, cf. Ph. Bel. 51.8 (μύ-), 83.20 (μεί-) ; πύργον . . ἐς μύουρον ἀνιόντα Paus. 10.16.1; αἱ πρὸς ὄμμα τε καὶ ὀρθογώνιοι στοαὶ πόρρωθεν μείουροι φαίνονται Hero *Deff. 135.9 (v.l. μύ-) ; μετρεῖ τὰ μείουρα ὡς κώνους κολούρους, i.e. roughly, ib.8; σφὴν μείουρος Id.*Stereom.1.28; λίθος μείουρος ib.2.17 (v.l. μύ-), 59; ξύλον μύουρον Id.*Mens.8 (as Subst. μείουρος, ὁ, tapering prism, Id.*Deff.133.2, *Geom.3.24); ἐκφύσεις κατὰ τὸ ἄκρον μείουροι Diocl.Fr. 27; μείουρος σχηματισμὸς [τῶν δακτύλων], i.e. with the tips pressed together, Sor. 2.60; μύουρον σχῆμα Str. 2.5.6, Apollod. Poliorc. 181.3; μερίς, τμῆμα, γραμμή, Str. 11.11.7. Adv., συνηγμένων μειούρως τῶν δακτύλων Paul.Aeg. 6.74. 2. στίχοι μείουροι ‘tapering’ hexameters, in which the first syllable of one of the last two feet is short instead of long, Ath. 14.632e, cf. Sch.Heph.p.290 C., Eust. 900.7. 3. of the pulse, dying away gradually, Gal. 8.480,524, 9.314. Adv. -ρως ibid. 4. of an epic poem with only a single μῦθος, ὥστε . . βραχέως δεικνύμενον μύουρον φαίνεσθαι it seems too short, Arist. Po. 1462b6; of periods, Id. Rh. 1409b18. (In this group of words codd. freq. vary between μυ- and μει-; both μυουρία and μειουρία are recognized by Eust. l. c.: μυ- prob. became μει- by phonetic change, cf. ἐρρηγεῖα, κώδεια, etc.: μῠ- Nic. Th. 225, D.P.l.c., but μῡ- Nic. Th. 287.)