Plato › Greek Lexicon › συγκεράννυμι

συγκεράννυμι

sygkerannymi

mix, blend with

Appears 25 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

συγκεράννυμι or συγκεραννύω, poet. συγκεράω Nic. Al. 321:—Pass., fut. συγκρᾱθήσομαι E. Ion 406: aor. 1 συνεκράθην [ᾱ], Ion. -εκρήθην Hp. Vict. 1.32; also -εκεράσθην Pl. Lg. 889c: pf. συγκέκρᾱμαι (v. infr.): —A. mix, blend with, πολλὰ [ἑνί] or εἰς ἕν, Id. Cra. 424d, Ti. 68d; λύπῃ τὴν ἡδονὴν σ. temper pleasure by a mixture of pain, Id. Phlb. 50a; τὸ πικρὸν μέλιτι AP 12.154 (Mel.). 2. mix together, commingle, πολλά Pl. Cra. 424e; τὸν πέμπτον [κύαθον] AP 12.168 (Posidipp.); μέλος συγκεράσας τις ἐγχέοι Anacreont. 20.4; ἐξ ἀμφοτέρων σ. make a mixture of both, Pl. R. 397c. 3. attemper, compose, ὁ θεὸς -κέρασε τὸ σῶμα 1 Ep.Cor. 12.24. II. more freq. in Pass., to be mixed or blended with, coalesce, τινι Pl. Ti. 68c; πρὸς ἄλληλα Id. R. 618d. 2. to be commingled, blended, τὰ παλαιὰ συγκεκρ. ἄλγη the old commingled woes, A. Ch. 744: c. dat., Call. Aet. 3.1.75; παίδων ὅπως νῷν σπέρμα σ. E. l.c.; ὁμοῦ τό τε φαῦλον καὶ τὸ μέσον καὶ τὸ πάνυ ἀκριβῶς . . ξυγκραθέν Th. 6.18; τῇ τῶν ἐναντίων κράσει σ. Pl. Lg. 889c; ἔκ τινων Id. Ti. 37a; ἀπό τινων Id. Phd. 59a; παιδεία εὐκαίρως συγκεκραμένη D. 61.43; συγκέκραται αὐτῶν ἡ φύσις, of the dog and fox, X. Cyn. 3.1. 3. of friendships, to be formed by close union, φιλίαι μεγάλαι συνεκρήθησαν Hdt. 4.152:—Med., πρός τινα φιλίην συγκεράσασθαι form a close friendship with any one, Id. 7.151, cf. D.H. 6.7; so τὸ ἔχθος τὸ ἐς Λακεδαιμονίους συγκεκρημένον (cj. Reiske for συγκεκυρημένον) Hdt. 9.37. 4. of persons, to be closely attached to, be close friends with, τοῖς ἡλικιώταις X. Cyr. 1.4.1. b. to become closely acquainted with, become deeply involved in, συγκέκραμαι δύᾳ S. Ant. 1311 (lyr.); πολυφόρῳ συγκέκραμαι δαίμονι Ar. Pl. 853; πενία δὲ συγκραθεῖσα δυσσεβεῖ τρόπῳ S. Fr. 944; οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένη deeply affected by . . , Id. Aj. 895; for Tr. 662 (lyr.), v. πάγχριστος. 5. of a wife, ἀξίοις γάμοις -κερασθεῖσα IG 5(2).268.32 (Mantinea, i B.C.), cf. Plu. 2.768b. III. Med., mix with or for oneself, εἰς μίαν πάντα ἰδέαν Pl. Ti. 35a, cf. 69d; σ. αἰσθήσεις νῷ Id. Lg. 961e.
‹ All lexicon entries