στίλβω

στίλβω, chiefly pres. and impf.: aor. ἔστιλψα Charito 2.2, Aristaenet. 1.25:—A. glitter, gleam, of polished or bright surfaces, χιτῶνας . . ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ Il. 18.596; κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν 3.392; κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων Od. 6.237; λαμπραὶ δʼ ἀκτῖνες ἀπʼ αὐτοῦ αἰγλῆεν στίλβουσι beam from him, h.Hom. 31.11; ὀμμάτων στίλβειν ἄτο . . φλόγα B. 17.55; σ. ὅπλοις E. Andr. 1146; ἰδὼν στίλβοντα τὰ λάβδα, i.e. the λ upon the Spartan shields, Eup. 359; σ. νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν Ar. Av. 697; σ. ἄνθει . . ἐπωμίδας Achae. 4.3; σ. ἐν χρωμάτων ποικιλίᾳ Pl. Phd. 110d, cf. Thphr. Sens. 77; ἱμάτια στίλβοντα Ev.Marc. 9.3: abs., of gold, Pl. Ti. 59b; of sleek horses, σ. ὥστε κύκνου πτερόν E. Rh. 618; of brilliant complexion, Theoc. 2.79, etc.; of water in motion, Arist. Mete. 370a18; of the white gleam on the eye, Id. HA 561a32, Gal. 16.610; ὁρᾶν τῷ στίλβοντι Thphr. Sens. 26; of fixed stars, opp. planets (exc. Mercury, v. στίλβων), twinkle, Arist. APo. 78a30, Cael. 290a18: c.acc. cogn., σ. ἀστραπάς flash lightning, E. Or. 480: metaph., σ. ὁμηλικίην ἐρατεινήν Orph. A. 1115. 2. metaph., shine, be bright, E. Hipp. 194 (anap.). II. trans.,= στιλπνόω, στίλβει πρόσωπον Dsc. 1.84 (v.l. for στιλβοῖ) ; στίλψασα τὰς παρειὰς ἐντρίμματι Aristaenet. l.c.