στάσις

στάσις [ᾰ], εως, ἡ, (ἵστημι) A. placing, setting, (sc. δικτύων) X. Cyn. 2.8, 9.16; τῶν κλιμάκων Plb. 5.60.7; erection of a statue, εἰκόνος IG 7.411.34 (Oropus, ii B.C.); στήλης ib.22.654.59 (iii B.C.), 11(4).1023 (Delos, iii B.C.). 2. standing stone, pillar, LXX Jd. 9.6. 3. erection, building, PPetr. 3p.139 (iii B.C., pl.); = ἐργαστήριον, Hsch.; so perh. in BGU 1122.18, 21 (i B.C.). II. (ἵστημι A. IV) weighing, αὕτη ʼστὶ λοιπὴ σφῷν στάσις Ar. Ra. 1401; βολίμου SIG 241 A 28 (Delph., iv B.C.); στάσις μισθοῦ the paying of the doctorʼs fee, Hp. Praec. 4; ἀπὸ τᾶν κοινᾶν ποθόδων . . ἐπιλυθῆμεν τοὺς ἐρρυτιασμένους στάσι IG 42(1).77.13 (Troezen, ii B.C.). B. (ἵσταμαι) standing, stature, A. Eu. 36 (marg.M βάσιν); standing still, stationariness, defined as ἀπόφασις τοῦ ἰέναι, Pl. Cra. 426d; opp. φορά, κίνησις, ib.437a, 438c, Sph. 250a, 251d, Arist. Metaph. 1025b21, al.; rest, as a category of the intelligible, Plot. 6.2.8; opp. ἠρεμία, Id. 6.3.27; ὀμμάτων στάσιες fixed stare, Hp. Acut. (Sp.) 6; σ. ὤτων pricking of the ears, Poll. 5.61; σ. τῆς γαστρός constipation, Orib.inc. 13.6; [τοῦ αἵματος] sluggishness, Hp. Acut. (Sp.) 7; τοῦ ἀέρος,= νηνεμία, Thphr. Vent. 18, Gal. 9.908. 2. the place in which one stands or should stand, position, posture, station, ἔχοντες σ. ταύτην ἐς τὴν ἔστημεν Hdt. 9.21; λέβης . . φυλάσσων τὴν ὑπὲρ πυρὸς σ. A. Fr. 1; ἰδέσθαι . ., τίνʼ ἔχει σ. E. Fr. 308 (anap.), cf. Ar. Pl. 954; τὴν ʼινοῦς σ. ἑστάναι E. Ba. 925; τῆς αὐτῆς ἠξιοῦτο σ. D. 19.272; σ. ἵππων,= ἱππόστασις, σταθμός, stable, stall, E. Fr. 442; ὄνων ἵππων τε στάσεις Ephipp. 18; τῆς σ. παρασύρων . . τὰς δρῦς Ar. Eq. 527; κατὰ τὴν σ. δὴ στάντες standing each in his place, Antid. 2; of military formation, κατάπυκνος σ. close order, Ascl. Tact. 5.1; row, ἀμπέλων Tab.Heracl. 2.77, al., cf. BGU 1122.18,21 (i B.C., unless in signf. A. I.3). b. position in relation to the compass, ἡ σ. ἤλλακτο τῶν ὡρέων Hdt. 2.26; ἡ σ. τοῦ νότου καὶ τῆς μεσαμβρίης ibid.; setting of a wind from a quarter, τῶν ἐτησίων ἤδη στάσιν ἐχόντων having set in, Plb. 5.5.3; γίνεταί τις ἀνέμου σ. Id. 1.48.2, cf. Arist. Mete. 362b33, Thphr. Sign. 35 (pl.); v. infr. III.4. c. of planetary connexion, Vett.Val. 38.17. d. metaph., from a boxerʼs position, ὥσπερ . . ὁρᾶτε τοὺς πύκτας περὶ τῆς σ. ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ ὑμεῖς . . ὑπὲρ τῆς πόλεως περὶ τῆς σ. (τάξεως codd., but cf. Quint. Inst. 3.6.3) αὐτῷ μάχεσθε Aeschin. 3.206: hence, position taken up by a litigant (esp. defendant), Cic. Top. 25.93; ἐπʼ ἀδίκου σ. ἱστάμενος PRein. 18.16 (ii B.C.); issue, σ. ὁρική, νομική, λογική, etc., Hermog. Stat. 2, cf. Syrian. in Hermog. 2.55 R. e. position, opinion of a philosopher, Plu. Cic. 4, S.E. P. 2.48, 3.33,37, al., Marcellin. Puls. 234. 3. position, state, condition of a person, ἐν τῇ καλλίονι στάσει εἶναι Pl. Phdr. 253d; esp. of moral, social, political position, μειρακιώδης Plb. 10.33.6; ἰδιώτου Epict. Ench. 48; φιλοσόφου Arr. Epict. 3.15.13; σ. ἔχειν ἐν τῷ βίῳ ib.1.21.1; state of affairs, Ostr. 1151.3 (iii A.D.); ἡ σ. τῆς νόσου Hp. Dieb.Judic. 10, cf. Mochl. 21 (pl.). 4. στάσις μελῶν, expld. by Sch. as = στάσιμον (q.v.), Ar. Ra. 1281. II. party, company, band, A. Ag. 1117 (lyr.), Ch. 114, 458 (lyr.), Eu. 311 (anap.). III. esp. party formed for seditious purposes, faction, Thgn. 51, Hdt. 1.59,60; ἐπεκράτησε τῇ στάσι ib. 173; αἱ τῶν Μεγαρέων σ. Th. 4.71. 2. faction, sedition, discord, Thgn. 781, Sol. 4.19, Democr. 245, Th. 2.65; οἴκων Pi. N. 9.13, al., cf. Hdt. 5.28, al.; σ. ἀντιάνειρα Pi. O. 12.16; σκεπτομένων πόθεν ἡ σ. how the row began, Batr. 135; στάσις ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο a contest, A. Pr. 202; ὅστις . . στάσιν ποιέοι περὶ γαδαισίας Berl.Sitzb. 1927.8 (Locr., v B.C.); εἰς λόγου στάσιν ἐπελθών S. Tr. 1180; σ. γλώσσης Id. OT 634; στάσει νοσοῦσα πόλις E. HF 34; τὰς σ. ἐποιοῦντο πρὸς ἀλλήλους Isoc. 4.79; στάσεις παύω X. Mem. 4.6.14; καταλύειν Ar. Ra. 359; πόλιν εἰς στάσιν ἐμβάλλειν X. Mem. 4.4.11; τὴν πόλιν εἰς στάσεις κατέστησαν Lys. 25.26; κατὰ στάσιν ἀποκτείνειν Id. 30.13; opp. πόλεμος, Pl. R. 470b, cf. Phd. 66c, Sol. l.c.; στάσεις καὶ διαστάσεις Arist. Pol. 1296a8. 3. division, dissent, στάσιν ἐνέσεσθαι τῇ γνώμῃ Th. 2.20; οὐδʼ ἔνι σ. thereʼs no disputing it, A. Pers. 738 (troch.). 4. metaph., τὰν ἀνέμων σ. Alc. 18 (unless in signf. B.I.2b); ἀνέμων πνεύματα . . στάσιν ἀντίπνουν ἀποδεικνύμενα A. Pr. 1087 (anap.); σ. κυμάτων Ach. Tat.3.2. IV. στάσεις,= τὰ πεφυκότα σπέρματα, Ar. Fr. 859. V. statute, decree, LXX Da. 6.7(8), 1 Ma. 7.18.