στάσιμος

στάσιμος [ᾰ], ον, (στάσις): I. Act., checking, stopping, τὰ σ. τοῦ αἵματος styptics, Hp. Mul. 2.110; of foods,= στατικός I, Id. Vict. 2.54,55. II. Pass., brought to a stand, standing, stationary: of water, stagnant, Id.Aër. 7, X. Oec. 20.11, Aen.Tact. 8.4, etc.; -ώτατος ποταμῶν Id.Aër. 15; σ. αἷμα Id.Acut. (Sp. 9; σ. ὕδατα, opp. ῥυτά, Arist. Mete. 353b19. b. stable, steadfast, opp. ὑγρός and ῥοώδης, Hp. Mul. 2.111, cf. Nat.Mul. 1, Diog.Apoll. 5 (Comp.); τὸ ψυχρὸν ἔοικε σ. εἶναι, opp. κινητικόν, Plu. 2.945f; σ. κίνησις Pl. Sph. 256b, cf. Tht. 180b, Arist. GA 717a30 (Comp.); πνεῦμα Thphr. CP 5.12.11; βίος BCH 51.148 (Salamis Cypr.); σ. ἄστρα fixed, Poll. 4.156; σ. ὄργανα defined in Orib. 49.2.6. Adv. -μως Hp. Acut. 29: Comp. -ωτέρως Pl. Ti. 55e. 2. of men, steadfast, steady, φύσεις κόσμιοι καὶ σ. Id. R. 539d; τὰ σ. γένη ἐξίσταται εἰς νωθρότητα Arist. Rh. 1390b30; φρόνιμος καὶ σ. ἄνθρωπος Plb. 27.15.10; -ώτερος, opp. τολμηρότερος, Id. 21.7.5: τὸ σ. steadiness, Id. 6.58.13; τὸ σ. τῆς ἵππου the heavy cavalry, Id. 3.65.6; οἱ -ώτατοι τῶν ἀνδρῶν Id. 15.16.4. 3. of music, ἡ Δωριστὶ -ωτάτη καὶ μάλιστα ἦθος ἔχουσα ἀνδρεῖον Arist. Pol. 1342b13, cf. 1340b9, Pr. 922b15; μέτρον -ώτατον, of heroic verse, Id. Po. 1459b34; λέξις σ. Id. EN 1125a14:—but, b. στάσιμον, τό, in Tragedy, choral song, distd. by Aristotle fr. πάροδος and defined as μέλος χοροῦ τὸ ἄνευ ἀναπαίστου καὶ τροχαίου, Po. 1452b23, cf. S.E. M. 6.17, Poll. 4.53, Ath. 13.592b; expld. as sung by the chorus when stationary, σ. μέλος ὃ ᾄδουσιν ἱστάμενοι οἱ χορευταί Sch. Ar. Ra. 1314, cf. Arg.A. Pers., Sch.Ar. V. 270, Sch.S. Tr. 216, EM 690.49, 725.2; cf. στάδην. 4. ἀργύριον σ. money out at interest, Lex Solonis ap.Lys. 10.18. III. (στάσις A. II) weighed, weighable: τὰ σ., = σταθμία, Cephisod. 13; θεωρῶν . . τὸν ἄνδρα . . ἕλκοντα τὸ τῆς πράξεως σ. Plb. 8.19.2.