σκήπτω

σκήπτω, A. Ag. 310: fut. σκήψω (ἐπι-) Pl. Tht. 145c (s. v.l.): aor. ἔσκηψα E. Hel. 834: pf. ἔσκηφα (ἐπ-) D.L. 1.117:—Med., fut. σκήψομαι Hdt. 7.28, Ar. Ec. 1027: aor. ἐσκηψάμην D. 6.13:—Pass., aor. ἐσκήφθην IG 22.1629.746, (ἐπ-) Pl. Lg. 937b: pf. ἔσκημμαι (ἐπ-) Is. 3.12. I. prop, stay one thing against or upon another:—Pass. and Med., prop oneself or lean upon a staff, of an aged beggar, πτωχῷ . . ἐναλίγκιον ἠδὲ γέροντι, σκηπτόμενον Od. 17.203; of a wounded man, αὐτῷ σκηπτόμενον (sc. τῷ ἄκοντι) Il. 14.457; βάκτρῳ A.R. 2.198: metaph., lean or depend upon a person or thing, μάρτυρι D. 34.28, 47. 2. c. acc. rei, put forward by way of support, allege by way of excuse, τὴν βίαν σκήψασʼ ἔχεις,= σκήπτεις, E. Hel. 834:—in this signf. most freq. in Med., allege on oneʼs own behalf, τὸ σκηπτόμενοι οἱ Πέρσαι . . Hdt. 5.102; σ. τὸ μὴ εἰδέναι Id. 7.28; σκήπτεσθαί τι πρός τινας Th. 6.18, Pl. Sph. 217b; σ. ἀσθένειαν allege, pretend illness, Plb. 39.1.11; simply pretend, simulate, προσποιητὴν χαρὰν σκηψαμένη prob. l. in Ps.Plu. Fluv. 16.1: c. inf., pretend to be, ἔμπορος εἶναι σκήψομαι Ar. Ec. 1027, cf. Pl. 904, D. 6.13, etc.; σ. εἶναι [φυλῆς τινος] Lys. 23.2; καθʼ ἥντινα πρόφασιν ἐσκήψατο εἰς θήρας ἰέναι Ant.Lib. 41.2: c. acc. et inf., allege or pretend that . . , σ. [τινὰ] παίζοντα λέγειν Pl. Tht. 145c, cf. Is. 6.13; σ. τοῦτο, ὡς . . Aeschin. 3.242; σ. ὅτι . . Pl. Smp. 217d: abs., σ. ὑπέρ τινος make a defence for another, Id. Lg. 864d. II. let fall or hurl upon, βέλος A. Ag. 366 (anap.): metaph., σ. ἀλάστορα εἴς τινα E. Med. 1333:—Med., σκήψασθαι κότον τῇ γῇ A. Eu. 801 (s. v.l.):— Pass., τῶν τριήρων . . τῶν σκηφθεισῶν κατὰ χειμῶνα which were fallen upon (i.e. caught) in the storm, IG l.c. 2. intr., fall, πέδοι σκήψασα having fallen on the plain below, A. Pr. 749; Διὸς ἔριν πέδοι σκήψασαν Id. Th. 429; of plague, ὁ πυρφόρος θεὸς σκήψας ἐλαύνει . . πόλιν S. OT 28; λίμνην ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος shot down across., of the beacon-light, A. Ag. 302, cf. 308,310.