Plato › Greek Lexicon › σελήνη

σελήνη

selene

the moon

Appears 36 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

σελήνη, ἡ, Dor. σελάνα [λᾱ] Pi. O. 10.75, Aeol. σελάννα Sapph. 3,53; cf. also σεληναίη:—A. the moon, σ. πλήθουσα the full-moon, Il. 18.484; σ. ἀεξομένη, ὀλίγη κεράεσσι, Arat. 780,733; a moonʼs breadth, measure used by early astronomers, Ptol. Alm. 9.10; νουμηνία κατὰ σελήνην, i.e. by the lunar month, Th. 2.28, cf. SIG 683.44 (ii B.C.); τὰς ἡμέρας κατὰ σ. ἄγειν D.L. 1.59, cf. PHib. 1.27.42 (iii B.C.); πρὸς τὴν σ. ὁρᾶν by moonlight, And. 1.38, cf. X. HG 5.1.9; ἐν σελήνῃ Ach.Tat. 3.2; ἡ ἐκ τῆς σ. νόσος,= σεληνιασμός, Ael. NA 14.27; τὴν σ. καθελεῖν, of Thessalian witches, Ar. Nu. 750, cf. Pl. Grg. 513a, Sosiph. 1. b. month, δεκάτῃ σελήνῃ in the tenth moon, E. El. 1126, cf. Alc. 431, Tr. 1075 (lyr.); πολλὰς σ. Id. Hel. 114; τὰς ἡμέρας τῆς σ. Astramps. Orac.p.3 H.; ὁρῶν ἄγουσαν τὴν σ. εἰκάδας Ar. Nu. 17. 2. a moon-shaped wheaten cake, E. Fr. 350, cf. Alciphr. 2.4, Poll. 6.76. 3. a round table, or tripod, Ath. 11.489d. 4. name of a plant, Ps.-Plu. Fluv. 18.5; cf. σελήνιον II. II. as fem. pr. n., Selene, the goddess of the moon (never in Hom.), Hes. Th. 371, h.Merc. 100, etc. (σελήνη (σελάνα, σελάννα) fr. *σελάσνᾱ, cf. σέλας.)
‹ All lexicon entries