Σειρήν

Σειρήν, ῆνος, ἡ, A. Siren; in pl., Σειρῆνες, αἱ, Sirens, Od. 12.39, al., cf. Sch.ad loc.; Ep. dual gen. Σειρήνοιιν ib.52, 167; πτεροφόροι νεανίδες . . Σειρῆνες E. Hel. 169 (lyr.), cf. Fr. 911 (lyr.); Σειρὴν . . τὰ σκέλη δὲ κοψίχου Anaxil. 22.20; cf. ἁρπυιόγουνος; σειρῆνα κόμπον . . ὃς Ζεφύρου σιγάζει πνοάς Pi. Parth. 2.13, cf. Hes. Fr. 69; ἐπὶ τῶν κύκλων [τοῦ ἀτράκτου] . . ἐφʼ ἑκάστου βεβηκέναι Σειρῆνα . . φωνὴν μίαν ἱεῖσαν Pl. R. 617b (hence σειρῆνες· τὰ ἄστρα, Lex.Rhet.ap.Eust. 1709.54, cf. Theo Sm. p.146H.); as a grave-ornament, στᾶλαι καὶ Σειρῆνες ἐμαί AP 7.710 (Erinna), cf. 491 (Mnasalc.). II. metaph., Siren, deceitful woman, E. Andr. 936: also, the Siren charm of eloquence, persuasion, and the like, Alcm. 7, Aeschin. 3.228, Alex.Aet. 7 (pl.); ποικίλη σ., of philosophy, Phld. Rh. 2.145 S.; λόγων σ. καὶ χάρις Plu. Mar. 44, cf. D.H. Comp. 26, Jul. Or. 2.52d; ὤλετο παρθενίη σ. ἐμή Supp.Epigr. 1.567.7 (Fayum), cf. IG 14.1942 (Rome); σειρῆνα θεάτρων, of Menander, ib.1183; ἔνθεον σειρῆνα χεύῃ ib.42(1).130.17 (Epid.). III. ὁ, a kind of solitary bee or wasp, Arist. HA 623b11. IV. a small singingbird, Hsch. 2. prob. ostrich, LXX Is. 13.21,al., I Enoch 19.2. V. as name of Zeus, dub. in Antim. 94 (σείρινα acc. sg., codd.EM). VI. a light garment, Harp. s.v. σείρινα, Phot. (Correctly written with -ει-, as name of a ship, IG 22.1629.687.)