σέβομαι

σέβομαι, mostly used in pres.: impf. in Hdt. 7.197: fut. σεβήσομαι POxy. 1381.202 (ii A.D.): aor. ἐσέφθην S. Fr. 164, Pl. Phdr. 254b, Porph. Plot. 12:—A. feel awe or fear before God,feel shame, οὔ νυ σέβεσθε; Il. 4.242, cf. Ar. Nu. 293; τιμῶν καὶ σεβόμενος Pl. Lg. 729c; σεφθεῖσα awe-stricken, Id.Phdr. l.c.: rarely c. inf., dread or fear to do a thing, σ. προσιδέσθαι . ., ἀντία φάσθαι A. Pers. 694 (lyr.); μιαίνειν τὸ θεῖον Pl. Ti. 69d; σέβεται καὶ φοβεῖται . . τό τι κινεῖν τῶν καθεστώτων Id. Lg. 798b: so c. acc. rei, to fear to do it, Antipho 2.4.12: c. part., σ. προσορῶν Pl. Phdr. 250e. 2. after Hom., c. acc. pers., revere, worship, Κρονίδαν Pi. P. 6.25; θεούς A. Supp. 921, etc.; πάντων ἀνάκτων κοινοβωμίαν ib.223; Λατώ Ar. Th. 123; Λυκοῦργον σέβεσθαι worship him as a hero, Hdt. 1.66, cf. 7.197; προσορῶν ὡς θεὸν σ. τινά Pl. Phdr. 251a; do homage to Zeus, A. Pr. 937: generally, pay honour or respect to . . , θνατοὺς ἄγαν σ. ib.543 (lyr.); τὸ φίλον S. OC 187 (lyr.), cf. Ph. 1163 (lyr.), etc.; σ. τινὰ τύχης μάκαρος E. IT 648. b. esp. of Jewish proselytes, σεβομένη τὸν θεόν Act.Ap. 16.14, cf.J. AJ 14.7.2; σεβόμενοι προσήλυτοι, Ἕλληνες, Act.Ap. 13.43, 17.4; σεβόμεναι γυναῖκες ib.13.50. 3. of things, τὰ βυβλία σεβόμενοι μεγάλως Hdt. 3.128; ὄργια Ar. Th. 949; ὦ Πιερία, σέβεταί σʼ Εὔιος E. Ba. 566 (lyr.); τὸ σῶφρον αἰδούμενος ἅμα καὶ σ. Pl. Lg. 837c. II. Act. σέβω is post-Hom., used only in pres. and impf., worship, honour, mostly of the gods, σ. Δήμητρος πανήγυριν Archil. 120; πατρὸς Ὀλυμπίοιοτιμάν Pi. O. 14.12; θεούς A. Th. 596; Νύμφας Id. Eu. 22; Ἅιδην S. Ant. 777; τἀν Ἅιδου ib.780; θεῶν θέσμια Id. Aj. 713(lyr.), etc.; rare in Prose, νομίζεται θεοὺς σέβειν X. Mem. 4.4.19, cf. Ar. Nu. 600; but also of parents, S. OC 1377, cf. Ant. 511; of kings, Id. Aj. 667, etc.; of suppliants, A. Eu. 151 (lyr.); λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ Id. Ag. 925; αἰχμὴν . . μᾶλλον θεοῦ σ. Id. Th. 530; σ. ὀνείρων φάσματα Id. Ag. 274; τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σ. S. Ant. 744 (εὖ σέβουσι is dub. cj. for εὐσεβοῦσι in A. Ag. 338, cf. E. Ph. 1320, Tr. 85); σέβειν ἐν τιμῇ c. acc., A. Pers. 166, Pl. Lg. 647a: c. inf., ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω, i.e. τὸ ὑβρίζειν, I do not respect, approve it, A. Ag. 1612; τὸ μὴ ἀδικεῖν σέβοντες Id. Eu. 749: rarely of a god, Ποσειδῶν . . τὰς ἐμὰς ἀρὰς σέβων E. Hipp. 896:—σέβομαι as Pass., to be reverenced, ἡ δʼ οἴκοι [πόλις] πλέον δίκῃ σέβοιτʼ ἄν S. OC 760; τὸ σεβόμενον reverence, Plu. 2.1101d. 2. less freq. abs., to worship, to be religious, τὸν σέβοντʼ εὐεργετεῖν A. Eu. 725, cf. 897; οὐ γὰρ σέβεις S. Ant. 745; κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ καὶ σέβειν καὶ μή Th. 2.53; but in all these places an object shd. perh. be supplied from the context. (σέβομαι prob. orig. ‘I shrink from . . ’, of which σοβέω is the causal; perh. cogn. with Skt. tyajati ‘desert, let go’.)