πομπή

πομπή, ἡ, (πέμπω) A. conduct, escort, θεῶν ὑπʼ ἀμύμονι πομπῇ Il. 6.171; οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων Od. 5.32; π. δόμεναι 9.518; πομπᾷ Διὸς ξενίου A. Ag. 748 (lyr.); θείῃ π. χρεώμενος Hdt. 1.62, cf.3.77; οὐρία π., of a fair wind, E. IA 352 (troch.); also ἀνταίαν πνεῦσαι π. ib.1324 (lyr.): in pl., Ἀπολλωνίαις πομπαῖς Pi. P. 5.91; Ζεφύροιο πομπαί Id. N. 7.29; βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς A. Pers. 58 (anap.), etc. b. concrete, an escort, ὑπʼ εὔφρονι πομπᾷ Id. Eu. 1034 (lyr.). 2. sending away, sending home, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς μνησόμεθα Od. 7.191, cf. 8.545, etc.; ὄφρα τάχιστα πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς 6.290; τεῦχε δὲ πομπήν 10.18, cf. Pi. P. 4.164; πομπᾶς ἁγεμών E. Rh. 229 (lyr.). 3. mission, θεοῦ τινος πομπῇ sent by . . , of a dream, Hdt. 7.16.βʹ, cf. Pl. R. 383a; κατὰ σημείων πομπάς ib.382e: simply, sending, ξύλων Th. 4.108. II. solemn procession, Διονύσῳ πομπὴν ἐποιοῦντο Heraclit. 15; ὑπὸ πομπῆς in procession, Hdt. 2.45; σὺν πομπῇ Id. 7.197; πομπὴν πέμπειν Id. 5.56, Ar. Av. 849, Th. 6.56; τὰς π. πεμπειν, πομπεῦσαι D. 4.26, IG 22.1028.14; τῆς π., ὅπως ἂν ὡς κάλλιστα πεμφθῇ ib.12.84.26; τινι in honour of a god, Ar. Ach. 248; μήλων κνισάεσσα πομπά the flesh of sheep for sacrifice carried in procession, Pi. O. 7.80. b. at Rome, triumphal procession, Plb. 6.39.9, etc.: generally, τείνειν π. lead a long procession, of a military expedition, A. Th. 613. 2. metaph., pomp, parade, π. καὶ ῥημάτων ἀγλαϊσμός Pl. Ax. 369d. 3. personified, on a vase, AJA 30.424.