πίων

πίων [ῑ], ὁ, ἡ, neut. πῖον, gen. πίονος (irreg. fem. πίειρα, q.v.), A. fat, in Hom. of beasts, πίονος αἰγός Il. 9.207; ὗν . . μάλα πίονα Od. 14.419; π. μῆλα Il. 12.319, etc.; μῆλα πίονα δημῷ Od. 9.464; βοῦν πίονα δημῷ Il. 23.750, cf. 2.403; πίονα μηρία καῖε βοός 11.773; νῶτα βοὸς π. Od. 4.65; π. δημός rich fat, Il. 22.501; ἔγκατα πίονι (fort. πίονα) δημῷ Hes. Th. 538; of oil, Hdt. 2.94; λύχνου π. ἔαρ Call. Fr. 201; ὀπώρας ποτός S. Tr. 703; πλακοῦς Ar. Eq. 1190; νεφροί Arist. PA 672a35; πίονα μαζὸν αἰγός Call. Jov. 48; π. καὶ μαλακῷ . . διανήματι Pl. Plt. 309b. 2. of men, Ar. Ra. 1092 (anap.), Pl. 560 (anap.), Pl. R. 422b. II. metaph., of soil, rich, ἀγρός, δῆμος, etc., Il. 23.832, 16.437, etc.; πίονα ἔργα rich crops, 12.283; τέμενος Pi. P. 4.56. 2. of persons and places, wealthy, abounding, οἶκος, νηός, Od. 9.35, Il. 2.549; ἄδυτον 5.512; πίονας πλούτου πνοάς A. Ag. 820; πίονι μέτρῳ in plenteous measure, Theoc. 7.33, etc.; abundant, κλαυθμὸς π. LXX Ge. 46.29 ; ἐν καταφορᾷ πίονι in a state of deep lethargy, Herod.Med. in Rh.Mus. 58.79 (sed πλείονι ib.72) ; τὸ πῖον, v. λιπαρός I.2. 3. fattening, fertilizing, Ζέφυρος B. Fr. 34 (Sup.). III. Comp. πῑότερος, as if from πῖος (q. v.), h.Ap. 48, Arist. HA 596a18, Thphr. CP 2.4.5 : Sup., πιότατον πεδίον Il. 9.577, cf. Hes. Op. 585, Hp. Carn. 4, Arist. HA 600a31. Adv., πιοτέρως διαιτᾶν Hp. Aph. 1.10. (Cf. Skt. pīvan-, fem. pīvarī ‘fat’, ‘rich’.)