φυγάς
phygas
one who flees
Appears 16 times across Plato's dialogues.
Frequency by work
Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.
Dictionary (LSJ)
φυγάς, άδος, ὁ, ἡ: (φεύγω):—A. one who flees from his country, either voluntarily, runaway, fugitive, or by legal sentence, exile, 1.150, 3.138, etc.; ἐξεκηρύχθην φ. OC 430; ἐξελήλαμαι φ. ib.1292; φ. πάσης τῆς χώρας HG 4.1.7; τῆς πατρίδος Alc. 2.145b; ἀνθρώπων Ant. 69; φ. τῆς τῶν ἐξελασάντων πονηρίας 6.92; φ. ἐξ Ἤλιδος, ἐκ Λαρίσης, HG 3.2.29, 6.4.34; φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν Supp. 214; φ. ἐξ Ἀθηνῶν ὑπὸ Ἀθηναίων HG 1.5.19; φ. παρʼ ὑμῶν a deserter from . . , Cyr. 6.3.11; ἔνθεν . . εἰμὶ φ. An. 5.6.23; τοὺς δὲ φ. ἐντεῦθεν ἐποίησε 13.64, cf. HG 4.1.40; κατάγειν φυγάδας to restore them, 5.31; φ. καθεῖναι, καταδέχεσθαι, HG 2.2.20, 5.2.10: prov., αἱ ἐλπίδες βόσκουσι φυγάδας Ph. 396; αἱ φ. πύλαι 1.46; μηδένα εἶναι . . ὑπερορίαν φυγάδα, is dub. in Lg. 855c. II. of an army, put to flight, Ant. 108 (lyr.).
‹ All lexicon entries