φονεύς

φονεύς, ὁ, gen. έως, Ep. ῆος Il. 9.632; acc. φονέα (in first foot of trim.) S. OT 362,721; in E. φονέᾰ, Hec. 882: nom.pl. φονέες Lesb.Rh. 3.8, Att. φονῆς Antipho 4.2.7; acc. φονέας Id. 2.3.8, 4.3.1, Lys. 12.96, Call. in PSI 11.1218a32, etc.; but contr. φονεῖς Plu. 2.162e:—A. slayer, Il. l. c., 18.335, Od. 24.434, Hdt. 1.45, etc.; δικαιοτάτου δὲ φονῆος Pisand. 10; τῷ φονεῖ τἀδελφοῦ τὴν δεξιὰν δέδωκε Arist. Ath. 18.6.; αὐτόχειρας καὶ φονέας Isoc. 4.111; φονέας αὑτῶν self-murderers, Lys. l. c.; τοσούτῳ μᾶλλον φονεύς ἐστιν is so much more justly accounted a murderer, Antipho 4.3.3; οὐχὶ τὴν ἐμὴν φονέα νομίζων χεῖρα E. IT 586; ἀκουσίως τινὸς φ. γενέσθαι Pl. R. 451a; of the sword on which Ajax had thrown himself, S. Aj. 1026: as fem., μητέρα φονέα οὖσαν Antipho 1.3 (ὁ φ., even of a woman, ib.20). 2. σοῦ φονέως μεμνημένος you, my destroyer, S. OC 1361. 3. metaph., τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας φονῆς Antipho 4.2.7.