Plato › Greek Lexicon › φόβος

φόβος

phobos

panic flight

Appears 118 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

φόβος, ὁ, (φέβομαι) A. panic flight, the usual sense in Hom., cf. Sch. Il. 11.71 (but cf. φύζα, φόβου κρυόεντος ἑταίρη Il. 9.2); once in Od., οἱ δʼ ἔσχοντο φόβου 24.57; freq. in Il., Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φ. τε 15.396; πρῶτος Πηνέλεως . . ἦρχε φόβοιο 17.597; ἐς φόβον ἀνδρῶν 15.310; φόβονδε = φύγαδε, ἑστάμεναι κρατερῶς, μηδὲ τρωπᾶσθε φόβονδε ib.666; φόβονδʼ ἔχε μώνυχας ἵππους 8.139; μή τι φόβονδʼ ἀγόρευε counsel not to flight, 5.252; ἀΐξαντα φόβονδε 17.579; ὦρσαν φόβον Δαναοῖς B. 12.145. 2. Φόβος personified, as son of Ares, Il. 13.299; Δεῖμός τε Φ. τε 11.37, cf. 4.440, 15.119, Hes. Th. 934, A. Th. 45; worshipped at Selinus, IG 14.268.2. II. panic fear, [στρατῷ] φ. ἐμβάλλειν Hdt. 7.10.εʹ; ἐν τῷ γινομένῳ φ. Id. 9.69; generally, fear, terror (distd. from δέος (q.v.)), τορὸς ὀρθόθριξ φ. A. Ch. 32 (lyr.); διάτορος φ. Id. Pr. 183 (lyr.); ταρβόσυνος Id. Th. 240 (lyr.); νεανικός E. Hipp. 1204; joined with δέος and δεῖμα, v. sub vocc.; opp. θάρρος, Pl. Lg. 644c; sts. in milder sense, doubt, scruple, Pl. Phd. 101b; ἔχει πολλὴν ὑποψίαν καὶ φ. ὡς . . Id. Sph. 268a: also, awe, reverence, for a ruler or divine being, τοῦ ἡγεμόνος POxy. 1642.17 (iii A.D.); θεοῦ LXX Ps. 35(36).1, PLond. 2.418.4 (iv A.D.): τοῦκυρίου Act.Ap. 931.—Construction, a. c. gen. obj., fear or dread of . . , A. Pers. 116 (lyr.), Th. 3.54, etc.; φ. τοῦ στρατεῦσαι X. An. 3.1.18: c. dupl.gen., ὀμμάτων εἰληφότας φόβον . . τῆς ἐμῆς ἐπεισόδου S. OC 730: with Preps., φ. ἀπό τινος X. An. 7.2.37 codd.; ὁ ἀπὸ τῶν πολεμίων φ. Id. Cyr. 3.3.53; οὑξ ὀνειράτων φ. A. Ch. 929; πρός τινος S. El. 783; πρός τινας D. 16.10, 25.93; φ. περὶ τοῦ καρποῦ fear for or concerning . . , Th. 4.88; φ. ἑκάστων πέρι Pl. Phlb. 20b; ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος Th. 7.41; τὸν ἐκ τῶν Ἑλλήνων εἰς τοὺς βαρβάρους φ. X. An. 1.2.18; τῷ καθʼ ἑαυτὸν φ. from personal fear, D. 19.2: c. inf., φόβῳ εἰσορᾶν from fear to see, E. IT 1342:—for τεθνάναι τῷ φόβῳ τινά, v. θνῄσκω I.2. b. with Verbs, τεύχειν φόβον A. Pr. 1090 (anap.); κλάζουσι κώδωνες φ. Id. Th. 386; φ. ποιεῖν τοῖς ἵπποις X. An. 1.8.18; παρασχεῖν E. Hec. 1113, etc.; παρασκευάζειν D. 59.86; φόβους ἐμβάλλειν, φόβον ἐνθεῖναί τινι, to strike terror into one, X. Cyr. 8.7.18, An. 7.4.1; ἐνεργάσασθαί τινι Isoc. 7.38, 11.25; ἔδωκʼ Ἀπόλλων θῆρας φόβῳ Pi. P. 5.61; of the person who feels fear, φόβον λαβεῖν, ἔχειν, E. El. 39, X. Hier. 11.11; ἐκ φόβου φ. τρέφω S. Tr. 28: acc. cogn., φόβους φοβεῖσθαι, δεδοικέναι, Pl. Prt. 360b, E. Supp. 548; τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φ. I fear not with thy fear, i.e. not like thee, S. Ph. 1251; Ταντάλου φ. φοβεῖσθαι Sch.E. Or. 6; ἐς φ. κατιστέατο Hdt. 8.12, cf. Th. 2.81; ἐν φ. γενέσθαι Pl. R. 578e; φ. μʼ ἔχει A. Ag. 1243, cf. E. Or. 1255; μοι φ. τις εἰσελήλυθʼ, μʼ ὑπῆλθέ τις φ., ib.1324, S. Ph. 1231; τοῖς Ἕλλησι φ. ἐμπίπτει X. An. 2.2.19, etc.; διὰ φόβου ἔρχομαι, διὰ φόβων γίγνομαι, E. Or. 757 (troch.), Pl. Lg. 791b: opp. φόβον λύειν A. Th. 270, E. Or. 104; διαλῦσαι Pl. Mx. 241b; φόβους ἐξαίρει τῶν πολιτῶν Isoc. 2.23; ἀπεληλακέναι τινί X. Cyr. 4.2.10; φόβου ἀπαλλάξεσθαι to get rid of it, ib.5.2.32; φόβου ἐκλύσασθαί τινα S. OT 1002; φόβους ἀπολύεσθαι Arist. Rh. 1415b18; φόβου μεθεῖσα (Valck. φόβον) E. Hel. 555; φόβου ἔξωθεν εἶναι Id. El. 901; ἵνα φόβος εἴη στρατεύειν X. An. 2.4.3; οὐ φ. μὴ . . Id. Mem. 2.1.25; φ. ἐστὶν ὅπως μὴ . . Pl. Smp. 193a; but φόβος εἰ πείσω I fear I shall not persuade . . , E. Med. 184 (anap.); ἡμέας ἔχειφ. τε καὶ δέος ὅκως χρὴ . . Hdt. 4.115 (φόβος ἦν ὥστε μὴ τέγξαι is corrupt in E. IT 1380): adverbial usages, φόβῳ by or through fear, A. Supp. 786 (lyr.), Th. 240 (lyr.), etc.; ἀνάγκῃ καὶ φ. Pl. R. 554d: with Preps., διὰ φόβον, διὰ τὸν φ., Democr. 41, X. Hier. 1.38, Cyr. 3.1.24; ἐκ τίνος φόβου; S. OC 887; μετὰ φόβων Isoc. 2.26; ἄρχειν ξὺν φόβοισι S. OT 585; προαποθνῄσκειν ὑπὸ τοῦ φ. X. Cyr. 3.1.25; Poet., ἀμφὶ φόβῳ E. Or. 825 (lyr.): pl., not only in Poets, as Pi. N. 9.27, A. Th. 134 (prob. l.), S. Aj. 531, etc., but also in Prose, φόβους καὶ δείματα Th. 7.80; πόνους καὶ φ. Pl. Lg. 635c; κινδύνους καὶ φ. Id. Tht. 173a. 2. object or cause of terror, S. OC 1652; φόβος ἀκοῦσαι a terror to hear, Hdt. 6.112: pl., ἢν φόβους λέγῃ S. OT 917; πολλῶν φ. προσαγομένων X. An. 4.1.23.
‹ All lexicon entries