φλόξ

φλόξ, ἡ, gen. φλογός: (φλέγω):—A. flame of fire, Od. 24.71, etc.; δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο Il. 8.135; τῆς δὲ [νηὸς] κατʼ ἀσβέστη κέχυτο φλόξ 16.123; κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη 9.212; more fully, φλὸξ Ἡφαίστοιο Il. 17.88, Od. l.c.; πυρός Pi. P. 4.225, E. Ba. 8, Heracl. 914 (lyr.), Pl. Ti. 83b, etc. (but also φλογὸς αἰθέριον πῦρ Parm. 8.56); φλογὸς σπέρμα, of live charcoal, Pi. O. 7.48; ἀναιθύσσειν, θύειν, E. Tr. 344, IT 1331; ἐγείρειν, παρακαλεῖν, X. Smp. 2.24, Cyr. 7.5.23; ἐμβαλεῖν τινι E. Alc. 4, Rh. 120; σβέσαι Th. 2.77; φ. ἀπέσσυτο Hes. Th. 859; ἀπορρέουσα Pl. Ti. 67c; φλογὸς ἀποσβεσθείσης ib.58c: later in pl., flames, meteors, Arist. Mete. 341b2, Mu. 392b3, 400a30, Orph. L. 178, Nic. Fr. 74.48. 2. fire as an element, φλογὸς αἶσα Parm. 12.2; φ. ἱλάειρα Emp. 85. 3. of other kinds of flame, φ. κεραυνία, οὐρανία, of lightning, A. Pr. 1017, E. Med. 144 (anap.); of the heat of the sun, A. Pr. 22, Pers. 505, S. Tr. 696; flash of a miraculous cloud, Il. 18.206; of precious stones, ψυχρὰ φ. Pi. Fr. 123.5; the blade of a sword, LXX Jd. 3.22, Aq., Thd. 1 Ki. 17.7. 4. in similes and metaphors, φλογὶ εἴκελος, ἶσος, of fiery warriors, Il. 13.330, 39; φ. οἴνου the fiery strength of wine, E. Alc. 758; φ. πήματος S. OT 166 (lyr.). II. wallflower, Cheiranthus Cheiri, Thphr. HP 6.6.2.