Plato › Greek Lexicon › φήμη

φήμη

pheme

a

Appears 38 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

φήμη, ἡ, Aeol. and Dor. φάμα, Sapph. Supp. 20A. a.12, Pi. O. 7.10; pseudo-Dor. φήμα B. 5.194, al., Isyll. 80: (φημί). I. utterance prompted by the gods, significant or prophetic saying, χαῖρε δὲ φήμῃ Ὀδυσσῆος φίλος υἱός Od. 2.35, ubi v. Sch.; in the prayer of Odysseus to Zeus, φήμην τίς μοι φάσθω Od. 20.100; folld. by φήμην δʼ ἐξ οἴκοιο γυνὴ προέηκεν ἀλετρίς ib. 105; φ. and κλεηδών are interchanged, Hdt. 5.72, cf. S. El. 1109 sq.; φ. about a τέρας, Hdt. 3.153; εἴτε του θεῶν φήμην ἀκούσας εἴτʼ ἀπʼ ἀνδρὸς οἶσθα S. OT 43, cf. 86,475(lyr.); τοῦ ὀνείρου ἡ φ. the message of the dream, Hdt. 1.43; φ. μαντικαί S. OT 723; φ. θεσφάτων Id. Tr. 1150; μάντεων φῆμαι E. Hipp. 1056. cf. Ion 180 (lyr.); φήμη τις οἴκων ἐν μυχοῖς ἱδρυμένη Id. Hel. 820; φήμας τε καὶ μαντείας Pl. Phd. 111b, cf. Isoc. 9.21; φήμας καὶ ἐνύπνια καὶ οἰωνούς X. Smp. 4.48, cf. Cyr. 8.7.3, etc.; φήμης ἕνεκα ominis causa, Pl. Lg. 878a, cf. 908a; τῇ πόλει (sc. Aquileia) ἀετὸς οἴκιζομένῃ τὴν αὑτοῦ φ. χαρίζεται Jul. Or. 2.72a; hence, comically, φήμη γʼ ὑμῖν ὄρνις ἐστί Ar. Av. 720; φ. ἀγαθὴν λέξομεν = εὐφημίαν παρέξομεν, Id. V. 865 (anap.). 2. report, rumour, usu. of uncertain and mysterious origin, φήμη οὔ τις πάμπαν ἀπόλλυται, ἥν τινα πολλοὶ λαοὶ φημίξωσι· θεός νύ τίς ἐστι καὶ αὐτή Hes. Op. 763, cf. Aeschin. 1.128 (citing φήμη δʼ ἐς στρατὸν ἦλθε as from Il.); Φήμης βωμός Sch. ad loc., Paus. 1.17.1; common report, opp. συκοφαντία, Aeschin. 2.145; φάμα δʼ ἦλθε κατὰ πτόλιν Sapph. l. c.; ἄμβροτε Φ. S. OT 158 (lyr.); φ. ἐσέπτατο ἐς τὸ στρατόπεδον Hdt. 9.100; φ. δημόθρους A. Ag. 938; τίνʼ ἔχων φ. ἀγαθὴν ἥκεις; Ar. Eq. 1320 (anap.); φ. ὑπορρεῖ Pl. Lg. 672b; φήμην κατασκεδάσαι Id. Ap. 18c. 3. report of a manʼs character, repute, δεινὴν δὲ βροτῶν ὑπαλεύεο φήμην· φ. γάρ τε κακὴ πέλεται, κούφη μὲν ἀεῖραι—ῥεῖα μάλʼ, ἀργαλέη δὲ φέρειν, χαλεπὴ δʼ ἀποθέσθαι Hes. Op. 760; ὑποδεέστερα τῆς φ. Th. 1.11; περὶ τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον . . καὶ πράξεις ἀψευδής τις πλανᾶται φ. Aeschin. 1.127; τοιαύτην φ. σαυτῇ περιφυομένην Isoc. 5.78: pl., ἐπιφέρειν γυναικείους ἑαυτοῖς φήμας Pl. Lg. 935a; ἐπώνυμος ἐν φήμαις βροτῶν Antiph. 105:—esp. of good report, fame, περιχαρὴς τῇ φ. Hdt. 1.31; κατὰ τὴν εὐλογίαν καὶ τοὺς ἐπαίνους καὶ τὴν φ. Isoc. 5.134, cf. 4.186; ὁ δʼ ὄλβιος ὃν φᾶμαι κατέχοντʼ ἀγαθαί Pi. O. 7.10: but also φ. πονηραί A. Ch. 1045; αἰσχρὰ φ., opp. καλὴ δόξα, Isoc. 1.43; ψευδῆ φ. ὑμνεῖν κατὰ θεῶν Pl. Lg. 822c, cf. R. 463d. 4. φᾶμαι songs of praise, Pi. P. 2.16; φάμα φιλοφόρμιγξ A. Supp. 697 (lyr.), cf. Th. 866 (anap.). II. any voice or words, speech, saying, λόγων φ. poet. periphr. for λόγοι, S. Ph. 846 (lyr.); esp. common report, tradition, legend, ἀλλʼ ἔστι φήμη . . A. Supp. 760; πολιαὶ φῆμαι E. El. 701 (lyr.), cf. Pl. Phlb. 16c, Lg. 713c; αἱ ἀρχαῖαι φ. Plb. 12.3.2; μνήμην παρὰ τῆς φήμης λαβών Lys. 2.3. b. common report or parlance, Chrysipp.Stoic. 2.242; ὅσους ἡ κοινὴ φ. παραδέδωκεν [θεούς] Phld. Piet. 17. 2. message, A. Ch. 741, S. El. 1155, E. Hipp. 158 (lyr.).
‹ All lexicon entries