παρίστημι

παρίστημι, A. causal in pres., impf., fut., and aor.1 ; later pf. παρέστᾰκα in same sense, PTeb. 5.196 (ii B.C.), Plb. 3.94.7, S.E. M. 7.273, etc. I. cause to stand, place beside, π. τοὺς ἱππεῖς ἐφʼ ἑκάτερον τὸ κέρας Plb. 3.72.9, cf. 3.113.8 ; παραστήσας τὰ ὅπλα having brought his arms into view, D. 18.175 ; π. τινὰ φυλάττειν set one near a thing to guard it, v.l. in Id. 49.35 ; π. σορὸν σορῷ Anatolian Studies p.204 (Termessus). II. set before the mind, present, ὑπόθεσιν . . οὐ χὶ τὴν οὖσαν παριστάντες ὑμῖν D. 3.1 ; τοῦτο π. τοὺς θεοὺς ὑμῖν that they may put this into your minds, Id. 18.1 ; τὸ δεινὸν π. τοῖς ἀκούουσιν Id. 21.72 ; π. ἐλπίδας, ὁτιοῦν τῶν δεινοτάτων, Id. 19.333, 21.15 ; arouse, inspire, οὐ γὰρ ἡ πληγὴ παρέστησε τὴν ὀργὴν ἀλλʼ ἡ ἀτιμία ib.72 ; π. φόβον καὶ ἀπορίαν ταῖς πόλεσι Plb. 3.94.7 ; π. ὁ κίνδυνος διαλογισμόν, μὴ. . Aeschin. 2.159 : so τοῦτο π. ὑμῖν γνῶναι prompt you to that decision, D. 18.8 ; π. τινὶ θαρρεῖν give one confidence, v.l. in Aeschin. 1.174 ; π. τινί c. inf., put it into his head to . . , Paus. 9.14.6 ; also π. τινὶ ὅτι or ὡς . . , X. Oec. 13.1, Pl. R. 600c. 2. dispose a person, πρὸς μελαγχολίας Phld. Ir.p.28 W., cf. Mus.p.73 K. ; also Ἀθηναίους ἄλλα παρέστησεν ὡς ἥρωα τιμᾶν Θησέα Plu. Thes. 35 :—also in Pass., V. B. V. 1. 3. of a Poet, represent, describe, τὸν Νέστορα παρέστησε [ὁ ποιητὴς] πείθοντα Phld. Hom. p.65 O., cf. Ath. 3.110f, 4.133b ; διʼ ἐτυμολογίας Corn. ND 1 :—Pass., παριστάσθω ὅτι . . let it be stated that . . , S.E. M. 7.310. 4. furnish, supply, deliver, PCair.Zen. 790.10 (iii B.C.), PTeb. 5.196 (ii B.C.), Abh. Berl.Akad.1925(5).31 (Cyrene). 5. make good, prove, show, τι πολλοῖς τεκμηρίοις Lys. 12.51, cf. Act.Ap. 24.13 ; καθάπερ προϊόντες -στήσομεν Phld. Ir.p.85 W., cf. Mus.p.37 K. 6. c. acc. pers., present, offer, ἑαυτοὺς τῷ θεῷ, ἑαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοήν, Ep.Rom. 6.13,16. b. commend, βρῶμα ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ θεῷ 1 Ep.Cor. 8.8. 7. render, [ἡ πίσσα] τὸν οἶνον ἔὔποτον παρίστησι ταχέως Plu. 2.676c. 8. in later Greek, as in Med. (V. C. 1), produce in court, etc., BGU 759.22 (ii A.D.), etc. :—Pass., Sammelb. 4512.82 (ii B.C.), etc. III. set side by side, compare, [πόλεις] μικρὰς μεγάλαις Isoc. 12.40.—The use of these act. tenses occurs in Pl.l.c., but first becomes common in Oratt. B. Pass., with aor. 2, pf. and plpf. Act., intr. : I. stand by, beside, or near, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη Il. 15.442, cf. 483 ; ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη Od. 1.335, cf. 8.218, 18.183 ; ἑξείης πάντεσσι παρίστασαι, of a beggar, 17.450 ; οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη Il. 22.371 ; ζωγράφῳ παρεστηκυῖα, of a painterʼs model, X. Mem. 3.11.2 : freq. in part. παραστάς with a Verb, εἶπε παραστάς Il. 12.60 ; οὖτα π. 20.472 ; παρασταθείς, v.l. for κατασταθείς, E. Or. 365. 2. stand by, i.e. help, defend, τινι Il. 10.279, etc. ; Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν 21.231, cf. 15.255 ; Ὀδυσῆϊ π. ἠδʼ ἐπαρήγει 23.783, cf. Hes. Th. 439, Hdt. 1.87, etc.; π. τινὶ χερσί S. Aj. 1384 ; βοηθοὶ π. X. Cyr. 5.3.19 ; οὐ παρέστη οὐδʼ ἐβοήθησεν D. 45.64. II. more freq. in past tenses, to have come, δεῦρο παρέστης Il. 3.405 ; to be at hand, νῆες δʼ ἐκ Λήμνοιο παρέστασαν 7.467, etc. 2. of events, to be near, be at hand, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος 16.853 ; κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη ἡμῖν Od. 9.52, cf. 16.280 : in fut. Med., σοὶ . .παραστήσεσθαι ἔμελλεν μοῖρʼ ὀλοή 24.28 ; ἐάν του καιρὸς ἢ χρεία παραστῇ D. 21.101, cf. 73 : freq. in pf., παρέστηχʼ ὡς ἔοικʼ ἀγὼν μέγας E. Hec. 229, cf. Med. 331 ; in part., τὸ χρῶμα τὸ παρεστηκός Ar. Eq. 399 ; ὁ νῦν παρεστηκὼς ἡμῖν λόγος Pl. Lg. 962d : in Att. form παρεστώς, ῶσα, ός, τῆς παρεστώσης νόσου S. Ph. 734 ; τοῦ π. θέρους ib.1340 ; τὰς παρεστώσας τύχας E. Or.[1024] ; τὰ παρεστῶτα present circumstances, τὰ λῷστα, κράτιστα τῶν π., A. Ag. 1053, Pr. 218 ; πρὸς τὸ παρεστός Ar. Eq. 564 ; πρὸς τὸ παριστάμενον X. Eq.Mag. 9.1. III. come to the side of another, come over to his opinion, παραστῆναι ἐς τῶν Περσέων τὴν γνώμην Hdt. 6.99 : abs., come to terms, surrender, submit, Id. 3.13,5.65, 6.140 ; οἱ πολέμιοι παραστήσονται Id. 3.155 ; τῷ πολέμῳ παραστῆναι D. 22.15, cf. EM 653.2. IV. happen to one, τῷ δὴ λέγουσι. . θῶμα μέγιστον παραστῆναι Hdt. 1.23 ; τὸ φρονεῖν ἀλλοῖα παρίσταται Emp. 108 ; esp. come into oneʼs head, occur to one, τὼς νόος ἀνθρώποισι παριστᾶται Parm. 16.2 ; δόξα μοι παρεστάθη ναοὺς ἱκέσθαι S. OT 911 ; δόξα π. τινὶ ὥστε . . Pl. Phd. 66b ; σοὶ τοῦτο παρέστηκεν, ὡς . . Id. Phdr. 233c ; π. θαῦμα, γνώμη, And. 2.2, 24 (s.v.l.) ; ἔκπληξις παρέστη Th. 8.96 : impers., παρίσταταί μοι it occurs to me ; τῷ οὐ παραστήσεται . . τεθνάναι βούλεσθαι to whom it will not occur to wish for death, Hdt. 7.46: folld. by ὡς, Th. 4.61,95, Lys. 12.62, etc. : c. inf., Id. 7.17; οὐχὶ παρίσταταί μοι ταὐτὰ γιγνώσκειν D. 3.1 : c. acc. et inf., Lys. 21.12, Pl. Phd. 58e; part., τὸ παριστάμενον that which comes into oneʼs head, a thought, Luc. Cont. 13 ; ἐκ τοῦ π. λέγειν speak offhand, Plu. Dem. 9, cf. Gal. 14.295. V. to be disposed, πρὸς τὰς πράξεις Phld. Mus.p.71 K.; εἰρηνικῶς παρεστώτων Id. Hom. p.45 O. 2. collect oneself, παραστῆναι πρὸς τὸν κίνδυνον D.S. 17.43 ; τῷ θυμῷ παραστάς ib.99 ; π. πρὸς τὴν ἀπολογίαν Plu. Alc. 19; παρεστηκότες ταῖς γνώμαις Arr. Fr. 161 J. 3. metaph., οἶνος παρίσταται the wine improves, becomes fit for drinking, opp. ἐξίσταται, Thphr. CP 6.14.10, cf. Dsc. 5.8. b. of a crop, to be ripe, ὅταν ὁ πρώϊμος σπόρος παραστῇ OGI 56.68 (Egypt, iii B. C.); so prob. ἡ γῆ παρέστηκεν PLille 8.5 (iii B. C.). VI. παρεστηκέναι φρενῶν to be beside oneself, lose oneʼs wits, Plb. 18.53.6 ; π. ταῖς διανοίαις Id. 14.5.7, etc.; ἐπὶ τοσοῦτον π. Id. 22.8.13 ; cf. παρεξίστημι II. 2. to be passionately devoted to, ἵπποισι παρεστεῶτες Hp. Ep. 17. VII. abs., παρεστηκός, = παρόν, since it was in their power, since the opportunity offered, Th. 4.133. C. Some tenses of Med., pres. and impf. sts., fut. and aor. I almost always (for exceptions, v. supr. B. II.2, III, IV), are used in causal sense : I. set by oneʼs side, bring forward, produce, π. ἱερεῖα X. An. 6.1.22 ; esp. in a court of justice, τοὺς παῖδας παραστησάμενοι Lys. 20.35; παιδία παραστήσεται (of a culprit) D. 21.99 ; ταῦτα παραστησάμενος ib.187; μάρτυρας παρίστανται Is. 4.13, etc.; παραστήσασθαί τινα produce him as witness, Id. 9.9, D. 34.28, etc.; π. τινὰ εἰς κρίσιν Pl. R. 555b. 2. commend, τινί τινα J. AJ 15.7.3. II. bring to oneʼs side, bring over by force, bring to terms, ἀέκοντας παραστήσασθαι Hdt. 8.80; π. βία S. OC 916; π. πολιορκίᾳ Th. 1.98; πολιορκοῦντας π. ὁμολογίᾳ ib.29 : abs., π. τινά, π. πόλιν, Hdt. 3.45, Th. 1.124, etc.; τοὺς οἰκοῦντας τὴν Ἀττικὴν π. εἰς φορὰν δασμοῦ Pl. Lg. 706b. 2. generally, dispose for oneʼs own views or purposes, τινὰ παραστήσασθαι οὕτως ὥστε . . so to dispose a person that . . , Hdt. 4.136 ; ἑαυτοὺς πρὸς τὴν μάχην Plb. 3.109.9 ; dispose, induce a person, πρὸς τὸ κοινωνεῖν Id. 29.3.5 : c. acc. et inf., Chio Ep. 3.