Plato › Greek Lexicon › οἴχομαι

οἴχομαι

oichomai

go

Appears 51 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

οἴχομαι, impf. ᾠχόμην (in Hdt. οἰχόμην), the only tenses used by Hom. : fut. -ήσομαι Ar. V. 51, Fr. 150, Pl. Tht. 203d, etc. : pf. οἴχωκα S. Aj. 896, Id. Fr. 241 codd. (ᾤχωκε A. Pers. 13) ; pf. part. οἰχωκώς, υῖα, ός Hdt. 9.98,8.108 ; also ᾤχηκα (παρ-) Il. 10.252 (v.l.), D.H. 11.5, etc. : plpf. οἰχώκεε Hdt. 1.189, etc. ; ᾠχήκει Plb. 8.27.9:—Med., pf. ᾤχημαι, Ion. οἴχημαι Hdt. 4.136 (δι-), Plu. Cam. 14 (παρ-, but in Hp. de Arte 9, X. An. 2.4.1, παροιχόμενος is now restored) :—Act., imper. οἶχε (but perh. οἴχε (ο) with elision) Plu. Pyrrh. 28 : pres. οἰχέομαι, contr. οἰχεῦμαι, dub. l. in AP 7.273 (Leon.): I. rarely in a general sense, go or come, without the idea of departure, and without a perfect sense, ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο Il. 1.53, cf. 5.495 ; more freq. go, go away, go off, Il. 1.380, 13.38, 23.564, Od. 17.104, al. : but usu. οἴχεται in pf. sense, he has gone, departed, and ᾤχετο in plpf. sense, he had gone, ἤδη . . οἴχεται Il. 15.223, cf. 14.311 ; ἐπεὶ οἴχεο νηΐ Πύλονδε Od. 16.24, etc. ; οἱ πρέσβεις οἱ μετὰ Πλειστίου οἰχόμενοι IG 12.57.51 ; τῶν οἰ. Ἑλλάδʼ ἐς αἶαν A. Pers. 1 (anap.); τὸν κήρυκα τὸν παρὰ τοὺς βροτοὺς οἰ. Ar. Av. 1270 : freq.c.part., εἴ πέρ κεν Ἄρης . . οἴχηται φεύγων shall be fled and gone, Od. 8.356 ; ᾤχετʼ ἀποπτάμενος he had taken flight and gone, Il. 2.71 ; ὥς μʼ ὄφελʼ . . οἴχεσθαι προφέρουσα . . θύελλα 6.346, cf. Od. 20.64 ; so οἴχεται πλέων Hdt. 4.145 ; οἴχεται ἀπολιπών he has gone and left . . , ib.155 ; so in Att., οἴχεται θανών (v. infr. II) ; ἢν δῃώσαντες οἴχωνται Foed. ap. Th. 5.47 ; οἴ. φέρων Ar. Lys. 976, etc. ; πρεσβεύων ᾤχετο X. Cyr. 5.1.3 ; ᾤχετʼ εὐθέως ἀπιών D. 18.65, cf. Pl. Smp. 223b, etc. : with an Adj., οἴχεται φροῦδος heʼs clean gone, Ar. Ach. 210 : rarely in the reverse usage, οἰχόμενοι κόμισαν δέπας Il. 23.699, cf. 22.223 : c. acc. cogn., οἴχεσθαι ὁδόν Od. 4.393.—The part. οἰχόμενος in Hom. sts. means absent, away, Ὀδυσσῆος πόθος αἴνυται οἰχομένοιο Od. 14.144 ; δὴν οἰ. ib.376. II. Special usages: 1. of persons, euphem. for θνῄσκω, to have departed, be gone hence, εἰς Ἀΐδαο Il. 22.213 ; ψυχὴ κατὰ χθονὸς ᾤχετο 23.101 ; οἴ. θανών S. Ph. 414, cf. E. Hel. 134, etc. ; [τὸ γένος] οἴ. πᾶν πρόρριζον And. 1.146 ; οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας Pl. Phd. 115d ; part. οἰχόμενος for θανών, departed, dead, A. Pers. 546 (anap.), S. El. 146 (lyr.), etc. b. to be undone, ruined, opp. σῴζομαι, ἢ σεσώσμεθα . . ἢ οἰχόμεσθʼ ἅμα Id. Tr. 85, cf.Aj. 1128 ; τὸ μὲν ἐπʼ ἐμοὶ οἴχομαι, τὸ δʼ ἐπὶ σοὶ σέσωσμαι X. Cyr. 5.4.11 ; so οἴχωκα or ᾤχωκα to be gone, undone, ruined, A. Pers. 13 (anap.), S. Aj. 896, etc. ; so οἰχομένας πόλεως E. Tr. 596 (lyr.), cf. Heracl. 14 ; τοῦ . . διαλυθεῖσαν οἴχεσθαι πολιτείαν Pl. Lg. 945c. 2. of things, to be gone, lost, vanished, πῇ δή τοι μένος οἴχεται; whither is thy spirit gone? Il. 5.472, cf. 13.220, 24.201 ; αἰτία οἴχεται is absent, Gal. 18(2).48 ; δίψης οἰχομένης Id. 15.564, cf. Aret. CD 14.
‹ All lexicon entries