μύω

μύω, fut. μύσω [ῠ] Lyc. 988: aor. ἔμυσα, Ep. 3pl. μύσαν: pf. μέμῡκα: [ῡ in pres., Call. Dian. 95, Nic. Fr. 74.56: ῠ in aor., Il. 24.637, S. Ant. 421, E. Med. 1183, exc. in later writers, as AP 7.630 (Antiphil.), 9.558 (Eryc.): ῡ in pf., Il. 24.420, App.Anth. 4.39 (Leon.) ]: I. intr., close, be shut, of the eyes, οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν Il. 24.637; ἐκ μύσαντος ὄμματος from closed eye, E.l.c.; of the mouth or any opening, τὰ τῶν διεξόδων στόματα ᾗ τὸ πτερὸν ὁρμᾷ συναυαινόμενα μύσαντα Pl. Phdr. 251d; χεῖλος ἔμυσε AP 7.630 (Antiphil.); μεμυκὼς χείλεα σιγῇ ib.15.40 (Cometas); τρηχὺς . . μέμυκε πόρος ib.10.5 (Thyill.); of bivalve fish, opp. κεχηνέναι, Ath. 3.93f; of flowers, κρόκος εἴαρι μύων Nic. l.c.; but also, wither, ἀστάχυσιν μεμυκόσιν ἐξ αὐχμοῦ καὶ ἀνομβρίας Ph. 2.383: metaph., τῷ λιμῷ μαραινόμενοι καὶ μεμυκότες J. BJ 6.5.1. 2. of persons or animals, shut the eyes, μύω τε καὶ δέδορκα S. Fr. 774; φαίνεται καὶ μύουσιν ὁράματα Arist. de An. 428a16; οὐ μύοντα λαγωόν Call. Dian. 95; μύσας as a preliminary to going through what is painful, παρέχειν μύσαντα εὖ καὶ ἀνδρείως Pl. Grg. 480c, cf. S. Ant. 421, Ar. V. 988, Antiph. 3: metaph., μύσας τῷ λογισμῷ Plu. Pomp. 60. 3. metaph., to be lulled to rest, abate, of pain, ἀνατέτροφας ὅ τι καὶ μύσῃ S. Tr. 1009 (lyr.); of storms, AP 7.293 (Isid.Aeg.). II. trans., close, shut, κανθούς ib.221; ὕπνος ἔμυσε κόρας ib.9.558 (Eryc.); τοὺς ὀφθαλμούς ποσως μ. Alex.Aphr. Pr. 1.105; περὶ ὃ πᾶν ὄμμα μύομεν Dam. Pr. 6.