μέλας

μέλας (μέλᾰς Rhian. 58, where μέγας is corrupt for μέλας) , μέλαινα, μέλᾰν; gen. μέλᾰνος, μελαίνης, μέλᾰνος, etc.; Ep. dat. μείλανι (metri gr.) Il. 24.79: Aeol. nom. μέλαις, from *μέλανς, Choerob. in Theod. 1.123, Greg.Cor.p.599 S., hence restored in Sapph. 57:—A. black, dark: in Hom. generally, dark in colour, οἶνος Od. 5.265; μέλαν αἷμα, κῦμα, Il. 4.149, 23.693; γαῖα μέλαινα 2.699, cf. Sapph. Supp. 5.2; ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο Il. 2.825, cf. Od. 4.359, νηῦς μ., from its being pitched over, Il. 1.300, al.; of men, dark, swarthy, μέλανας δὲ ἀνδρικοὺς ἰδεῖν Pl. R. 474e; ἰσχυρός τις ἦν, μ. D. 21.71; τὰ μ. black marks about the ears of dogs, X. Cyn. 5.23. II. dark, murky, ἕσπερος Od. 1.423; εὐφρόνα Pi. N. 7.3. III. metaph., black, dark, θάνατος Il. 2.834, etc.; κήρ ib.859, etc.; ὀδύναι 4.117, etc. (the origin of the metaphor is seen in the phrases θανάτου μ. νέφος, ἄχεος νεφέλη μ., 16. 350, 18.22); μ. τύχα, ἀρά, A. Supp. 89 (lyr.), Th. 832 (lyr.); Ἐρινύς ib.993 (lyr.), cf. Eu. 52; ἄτα Id. Ag. 769 (lyr.); Ἄρης ib.1511 (lyr.); Ἅιδης S. OT 29; Ἅιδου μ. ἀνάγκα E. Hipp. 1388 (lyr.), etc.; ἡμέραι μέλαιναι, = Lat. dies atri, Plu. Luc. 27. 2. of the voice, indistinct, Arist. Top. 106a25, Philostr. VA 4.44; βραχὺ καὶ μ. φώνημα, of Nero, D.C. 61.20. 3. dark, obscure, enigmatical, ἱστορίη AP 11.347 (Phil.). 4. of character, dark, malignant, μ. φρήν, καρδία, Sol. 42.4, Pi. Fr. 123.4; μ. ἄνθρωποι Plu. 2.12d; μ. ἦθος M. Ant.4.28. IV. Comp. μελάντερος, α, ον, blacker, very black, τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος Il. 24.94: prov. of thick darkness, [νέφος] μελάντερον ἠΰτε πίσσα (v. ἠΰτε) 4.277: Sup. μελάντατος Hp. VC 14, Ar. Fr. 580, etc.:—Comp. also μελανώτερος Str. 16.4.12: Sup. μελαινότατος AP 11.68 (Lucill.), Epigr.Gr. 320.4 (Thyatira). V. μέλαινα (sc. νοῦσος), ἡ, Medic., of diseases causing black secretions (such as melaena), Hp. Morb. 2.73. VI. μέλαν, τό, v. sub voc. (Cf. Skt. málam ‘dirt’, malinás ‘dirty’, Lett. melns ‘black’.)