κρούω

κρούω, fut. -σω E. El. 180: aor. ἔκρουσα X. An. 4.5.18, Hyp. Fr. 201: pf. κέκρουκα Diogenian. 3.38, (ἐκ-) Pl. Phdr. 228e, (προσ-) D. 21.206:—Med., aor. ἐκρουσάμην Th. 7.40:—Pass., aor. ἐκρούσθην Eratosth. Cat. 32: pf. κέκρουμαι (ἀπο-) X. HG 7.4.26, or -ουσμαι (ἀπο-) Ar. Ach. 459:—A. strike, smite, ῥυτῆρι κ. γλουτόν S. Fr. 501; κρούσας δὲ πλευρὰ [τῶν ἵππων] E. Fr. 779.6; τὸν λυχνοῦχον Lys. Fr. 83; τοῖς ποσὶ τὴν γῆν Arr. An. 7.1.5; also εἰς τὴν χεῖρα τοῖς δακτύλοις κ. with the fingers, D.C. 40.16: metaph., κνῖσα κ. ῥινὸς ὑπεροχάς tickles, Ephipp. 3.3. 2. strike one against another, strike together, κ. χεῖρας clap the hands, E. Supp. 720; τὰ ὅπλα κρουόμενα πρὸς ἄλληλα Th. 3.22; τὰς ἀσπίδας πρὸς τὰ δόρατα X. An. l.c.: metaph., ἀλλήλων τοὺς λόγους τοῖς λόγοις ἐκρούομεν ἄν would have knocked their heads together, Pl. Tht. 154e. 3. κ. πόδα (i.e. κ. τὴν γῆν τῷ ποδί), in dancing, E. El. l.c. (lyr.); ἴχνος ἐν γᾷ κ. Id. IA 1043 (lyr.). 4. metaph. from tapping an earthen vessel, to try whether it rings sound (cf. κροῦσις 2): examine, try, prove, κρούετε ἀπολαμβάνοντες τὸ καλόν Pl. Hp.Ma. 301b; κἂν διαπειρώμενος κρούσῃς [τὸν κόλακα] Plu. 2.64d. 5. strike a stringed instrument with a plectron, Simon. 183, Pl. Ly. 209b: generally, play any instrument (v. κροῦμα, κρουματικός) , αὐλεῖ . . κρούων ἰαστί Com.Adesp. 415: c. dat., κ. κρεμβάλοις, = κρεμβαλίζειν, Ath. 14.636d. 6. κ. τὴν θύραν knock at the door on the outside, Ar. Ec. 317, 990 (with play on signf. 8), X. Smp. 1.11, Pl. Prt. 310b, 314d, etc.; κόπτειν is better Att.acc.to Phryn. 154; later κ. ἐπὶ τὴν θύραν LXX Jd. 19.22. 7. κ. σταθμὸν ἑτερόζυγον, = κρουσιμετρέω, Ps.-Phoc. 15; ὡς μήτε κρούσῃς μήθʼ ὑπὲρ χεῖλος βάλῃς S. Fr. 796; κρούων γε μὴν αὐτὰς ἐωνούμην Eup. 184. 8. sens. obsc., AB 101, cf.Ar. Ec. 990; κ. πέπλον E. Cyc. 328. 9. Med., κρούεσθαι πρύμναν back water, Th. 1.51, 54, 3.78; αἱ πρύμναν κρουόμεναι νῆες Arr. An. 5.17.7 (also in Act., Plb. 16.3.8); κ. ἐπὶ π. τὴν ναῦν App. BC 5.119: hence κρούεσθαι τὸ πτερόν fly backwards, Ael. NA 3.13:—also in Act., Plot. 2.9.18. 10. κρούειν ἀκράτῳ, v. πατάσσω II.2. (Cf. Lith. krùšti ‘bruise’, ‘pound’, Lett. krausēt ‘thresh’.)