κείρω

κείρω, fut. κερῶ Pl. R. 471a, Ion. κερέω Il. 23.146: aor. ἔκειρα Pi. P. 9.37, E. Tr. 1173, etc., Ep. ἔκερσα Il. 13.546 (ἀπο-, in tmesi), A. Supp. 666 (lyr.): pf. κέκαρκα Sammelb. 6002 (ii B.C.), (περι-) Luc. Symp. 32:—Med., fut. κεροῦμαι E. Tr. 1183, (ἀπο-) Pl. Phd. 89b: aor. ἐκειράμην Lys. 2.60, etc., Ep. ἐκερσάμην Call. Fr. 311, A. Pers. 953 (lyr.): —Pass., aor. 1 part. κερθείς (v.l. καρθ-) Pi. P. 4.82: aor. 2 ἐκάρην [ᾰ] PSI 4.368.45 (iii B.C.), subj. κᾰρῇ Hdt. 4.127, inf. κᾰρῆναι, part. καρείς, Luc. Sol. 6, Plu. Lys. 1: pf. inf. κεκάρθαι Hdt. 2.36: Att. plpf. ἐκεκάρμην Luc. Lex. 5. (Cf. Skt. kṛṇā´ti ‘wound’, Lat. caro: prob. also OE. scieran, Eng. shear.):—A. cut short, shear, clip, esp. of hair, σοί τε κόμην κερέειν (sc. Σπερχειῷ) Il. 23.146, cf. Paus. 1.37.3; κ. ἐν χρ [τὰς τρίχας] crop it close, Hdt. 4.175; ἀλόχων κείραντες ἔθειραν E. Hel. 1124 (lyr.): —more freq. in Med., cut off oneʼs hair or have it cut off, as a sign of mourning (cf. κουρά) , τοῦτο . . γέρας οἶον ὀϊζυροῖσι βροτοῖσι, κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τʼ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν Od. 4.198, cf. 24.46, Il. 23.46; πολύν σοι βοστρύχων πλόκαμον κεροῦμαι E. Tr. 1183; κείρομαι κόμαν Id. Ph. 322 (lyr.): abs., cut off oneʼs hair, κείρασθε, συμπενθήσατʼ Id. HF 1390; ἐφʼ οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο Aeschin. 3.211, etc.; ἄξιον ἦν ἐπὶ τῷδε τῷ τάφῳ κείρασθαι τῇ Ἑλλάδι Lys. l.c.: Com., πρὸς φθεῖρα κείρασθαι to have oneself close shorn, Eub. 32:—Pass., κουρᾷ . . πενθίμῳ κεκαρμένος E. Or. 458; σύμβολον κ. half-cropped, Hermipp. 14; τὰ ῥόδα κ. Pherecr. 108.29; also, of the hair, to be cut off, πλόκαμοι κερθέντες Pi. P. 4.82; βοστρύχους κεκαρμένους E. El. 515. 2. crop a person, σφέας αὐτοὺς καὶ τοὺς ἵππους, in sign of mourning, Hdt. 9.24; κεκάρθαι τὰς κεφαλάς to have their heads shorn, Id. 2.36; Θρᾳκιστὶ κέκαρμαι Theoc. 14.46; v. χρώς I.2, ἐγκυτί; shear sheep, μάχαιραι κουρίδες, αἷς κείρομεν τὰ πρόβατα καὶ τοὺς ποιμένας Cratin. 37; κείρεσθαί (tonderi) μου τὰ πρόβατα, ἀλλʼ οὐκ ἀποξύρεσθαι (deglubi) βούλομαι Tiber. ap. D.C. 57.10 (cf. infr. 3); τὸ μὲν [καρῆναι] ἐπὶ προβάτων τιθέασι καὶ ἐπὶ ἀτίμου κουρᾶς (cf. Luc. Sol. 6), κείρασθαι δὲ ἐπὶ ἀνθρώπων Phryn. 292; but τῶν Ἀργείων ἐπὶ πένθει καρέντων Plu.l.c.; τῷ σε χρὴ δρεπάνοισι καὶ οὐ ψαλίδεσσι καρῆναι AP 11.368 (Jul. Antec.). 3. metaph., ‘fleece’, plunder, τὴν μάμμην Herod. 3.39. II. cut down, δοῦρʼ ἐλάτης κέρσαντες Il. 24.450; ὕλην S. Tr. 1196; crop close, opp. ἐπιτέμνειν, Thphr. CP 3.23.3; pluck, ἄνθη Philostr. VA 1.5: metaph., ἐκ λεχέων κ. μελιαδέα ποίαν Pi. P. 9.37; Ἄρης κέρσειεν ἄωτον A. Supp. 666 (lyr.). 2. ravage a country, esp. by cutting down crops and fruit-trees, τὸ πεδίον Hdt. 5.63; τέμενος Id. 6.75, cf. OGI 765.10 (Priene); τὴν γῆν Hdt. 6.99, Th. 1.64; χώραν Aen.Tact. 15.9; destroy, πόλιν Call. Fr. 1.60 P.; also, clear, of pioneers, ὄρος Hdt. 7.131:—Pass., of a country, to be ravaged, καρῆναι Id. 4.127, cf. 8.65; κεκαρμένα κτήματα SIG 364.67 (Ephesus, iii B.C.):—Med., χθὼν πεύκας κειραμένη having its pine-trees cut down, AP 9.106 (Leon.); ἄρουραι λήϊα κειράμεναι Ps.-Phoc. 166: metaph., Σπάρτη . . ἐκείρατο δόξαν had her glory shorn off, Epigr. ap. Paus. 9.15.6; Ἄρης νυχίαν πλάκα κερσάμενος having had the plain swept clean (by destroying the men), A. Pers. 953 (lyr.). 3. ἔκειρε πολύκερων φόνον slaughtered many a horned beast by hewing, S. Aj. 55. 4. hew, carve, ἐπίβασιν Inscr.Cypr. 99 H. 5. cut through transversely, opp. σχίζειν (slit longitudinally), φλέβα Antyll. ap. Orib. 7.11.3. III. generally, destroy, consume: 1. tear, eat greedily, of beasts, κείρει τʼ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον [ὄνος] Il. 11.560; of fish, δημὸν . . ἐπινεφρίδιον κείροντες 21.204; of vultures, ἧπαρ ἔκειρον Od. 11.578, cf. Luc. DDeor. 1.1, DMort. 30.1. 2. metaph., waste, devour, ἐκείρετε πολλὰ καὶ ἐσθλὰ κτήματʼ ἐμά Od. 2.312; ἔκειρον κτήματʼ ἐνὶ μεγάρῳ 22.369, etc.: abs., κείρετε (sc. βίοτον) 1.378.