κατάγνυμι

κατάγνυμι, inf. -ύναι [ῠ] Th. 4.11, Pl. Phdr. 265e; καταγνύω Eub. 107.14, X. Oec. 6.5; late pres. κατάσσω, κατεάσσω (qq. v.): fut. κατάξω Eup. 323: aor. κατέαξα Hom., etc. (v. infr.); Ion. κατῆξα Hp. Epid. 5.26; 3sg. subj. κατάξει SIG 38.37 (Teos, v B.C.); part. κατάξας (Dobree for κατεάξας) Lys. 3.42, Plu. 2.526b (v.l. κατεάξας, κατάγξας); Ep. opt. καυάξαις = καϝϝάξαις for κατ-ϝάξαις, Hes. Op. 666, 693:—Pass., κατάγνῠμαι Hp. Fract. 45, Art. 67, Ar. Pax 703: impf. κατεάγνυτο Epicur. Nat. 113G.: aor. 2 κατεάγην [prob. ᾰ] Ar. V. 1428, subj. κατ-ᾱγῶ (contr. fr. κατᾰ-ϝᾰγ-) Id. Fr. 604, prob. in Id. Ach. 928, opt. κατᾱγείην ib.944; part. καταγείς [prob. ᾱ] IG 2.1673.33, 39, al., later κατᾰγέντος APl. 16.187: fut. καταγήσομαι Cat.Cod. Astr. 8(4).129: pf.κατέᾱγα, Ion. κατέηγα Hp. Art. 67 (in pass. sense); part. κατεαγώς, written κατειαγώς IG 22.1673.55, contr. κατηγώς Phoenix5.1: pf. Pass. κατέαγμαι Luc. Tim. 10, Paus. 8.46.5, Artem. 5.32: aor. 1 κατεάχθην LXXJe. 31(48).25; inf. καταχθῆναι Arist. PA 640a22; part. καταχθείς Anon.Lond. 26.52, D.Chr. 11.82.--The forms κατέαξα, κατεάγην led the copyists to insert the ε in unaugmented forms, as κατεάξας Lys. l.c., κατεαγῇ Hp. Art. 50, κατεαγῆναι Pl. Grg. 469d, and such forms were in use in later Gr., as κατεάξει Ev.Matt. 12.20, κατεαγῶσιν Ev.Jo. 19.31, κατέαξαν BGU 908.25 (ii A.D.):— A. break in pieces, shatter, κατά θʼ ἅρματα ἄξω Il. 8.403; ἄξονα Hes. Op. 693; τὸ (sc. ἔγχος) γὰρ κατεάξαμεν Il. 13.257; νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδάων Od. 9.283, cf. Hes. Op. 666; εἴ τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς Lys. 3.42; κατάξειέ τις αὐτοῦ μεθύων τὴν κεφαλήν Ar. Ach. 1166 cod. R (v.l. τῆς κεφαλῆς, cf. οὐ γὰρ κατάξει τῆς κεφαλῆς τὰ ῥήματα Eup. 323, κατῆξε τῶν πλευρέων Hp. Epid. 5.26, v. sub fin.); κατάξω τὴν κεφαλήν, ἄνθρωπέ, σου Men. Sam. 173; γυνὴ κατέαξʼ ἐχῖνον Ar. V. 1436; Ναξίαν ἀμυγδάλην κατᾶξαι Phryn. Com.68; τὰς ἀμυγδαλᾶς . . κάταξον τῇ κεφαλῇ σαυτοῦ λίθῳ Ar. Fr. 590: metaph., break up into species, μὴ κ. μηδὲ κερματίζειν τὴν ἀρετήν Pl. Men. 79a. 2. weaken, enervate, πατρίδα θʼ, ἢν αὔξειν χρεὼν καὶ μὴ κατᾶξαι E. Supp. 508; τὰς ψυχὰς καταγνύουσι X. Oec. 6.5: abs. in pf. part. κατεαγώς effeminate, D.H. Comp. 18, Ath. 12.524f; αὐλητὴς τῶν κ. Plu. Dem. 4; κ. μουσική S.E. M. 6.14. II. Pass. with pf. Act., to be broken, δόρατα κατεηγότα Hdt. 7.224; ὀστέα Hp. Fract. 8; κληΐς Id. Art. 14; περὶ δʼ ἐμῷ κάρᾳ κατάγνυται τὸ τεῦχος S. Fr. 565.3; κατέαγεν ἡ χύτρα Ar. Th. 403; esp. καταγῆναι τὴν κεφαλήν have oneʼs head broken, And. 1.61, Lys. 3.14; τὴν κεφαλὴν κατεαγέναι D. 54.35: Com., στάμνου κεφαλὴν κατεαγότος Ar. Pl. 545; τὸ κρανίον E. Cyc. 684; τὸ σκάφιον Ar. Fr. 604; κατεαγέναι or κατάγνυσθαι τὰ ὦτα, of pugilists, Pl. Grg. 515e, Prt. 342b; τὴν κλεῖν κατεαγώς D. 18.67: also c. gen. partit. (οὐ πᾶσαν τὴν κεφαλὴν ἀλλὰ μέρος τι αὐτῆς Hdn. Philet. p.448 P.), τῆς κεφαλῆς κατέαγε περὶ λίθῳ πεσών Ar. Ach. 1180; κατεάγη τῆς κ. Id. V. 1428; τῆς κ. καταγῆναι (-εαγῆναι, -εαγέναι codd.) δεῖν Pl. Grg. 469d; κατέαγα τοῦ κρανίου Luc. Tim. 48: metaph., to be shattered, of an argument, Epicur. l. c.