ἐμπίμπρημι

ἐμπίμπρημι (pres. not in Hom. who has impf. ἐνέπρηθον, v. ἐμπρήθω), 3pl. impf. ἐνεπίμπρασαν Th. 6.94; also (as if from ἐμπιπράω) inf. ἐμπιπρᾶν Plu. Cor. 26; part. ἐμπιπρῶν Plb. 1.53.4: impf. ἐνεπίμπρων X. HG 6.5.22: fut. ἐνιπρήσω Il. 15.702, ἐμπρήσω Ar. Th. 749, 3pl. -πρήσοντι Tab.Heracl. 1.145: aor. 1 ἐνέπρησα Hom., etc.: aor. 1 Med. ἐνεπρησάμην PTeb. 61 (b).289 (ii B.C.), Q.S. 5.485:—Pass., part. ἐμπιπράμενος Hdt. 1.19: fut. ἐμπεπρήσομαι (v.l. ἐμπρήσομαι, as in Id. 6.9), Paus. 4.7.10; Ep.inf. ἐνιπρήσεσθαι Q.S. 1.494: aor. ἐνεπρήσθην Hdt. 5.102, 6.25, Th. 4.29, etc.: pf. ἐμπέπρησμαι Hdt. 8.144 (v.l. -πέπρημαι), Ph. 1.391:—A. kindle, set on fire, πυρὶ νῆας Il. 8.182, al.; τῷ Λημνίῳ . . πυρὶ ἔμπρησον S. Ph. 801; τὸν [νηὸν] ἐνέπρησαν Hdt. 1.19, cf. 5.101, al.: c. gen., πυρὸς αἰθομένοιο νῆας ἐνιπρήσωσι burn them by force of fire, Il. 16.82; ἐμπιμπράναι οἰκίαν Ar. Nu. 1484, cf. Pl. R. 471c:—Pass., to be set on fire, Hdt. 1.19, etc.; ῥίζαι -πεπρησμέναι Ph. l.c.; to be inflamed, Aret. SA 2.10: metaph. of anger, Luc. Cat. 12. (Freq. written ἐμπίπρ- in codd., but cf. ἐμπιμπράντων Phld. Ir.p.53 W.)