ἐκχέω

ἐκχέω (laterἐκ-χύνω Ev.Matt. 23.35 (Pass.), etc., condemned by Luc. Pseudol. 29), fut. -χέω (v. χέω): aor. 1 ἐξέχεα (also imper. ἔκχυσον Hsch.); Ep. aor. Med. ἐκχευάμην Od. 24.178: pf. ἐκκέχῠκα Men. 915:—Α. pour out, prop. of liquids, οἶνον Il. 3.296; αἷμʼ ἐκχέας πέδοι A. Eu. 653, cf.Ev.Matt. 23.35 (Pass.); ἀναίτιον αἷμα SIG 1181.5 (Jewish, ii B.C.); πηγάς E. HF 941; δάκρυα Pl. Smp. 215e (Pass.), Plu. Alc. 6; ὁ οἶνος ἐκχεῖται is spilt, Ev. Matt. 9.17: metaph., (in Med.) ταχέας δʼ ἐκχεύατʼ ὀϊστούς he poured forth his arrows, Od. 22.3, 24.178; σοὶ . . δαίμονες . . ἐλπίδας ἐξέχεαν Pl. Epigr. 7.4. b. pour away: hence, spill, a vessel, ποδάνιπτρον Ar. Fr. 306; τὸν χόα Men.l.c.:—Pass., to be drained, εἰς [διώρυχα] PRyl. 154.18 (i A.D.). 2. of words, pour forth, utter, Ar. Th. 554; μολπάς E. Supp. 773; πολλὴν γλῶσσαν ἐκχέας μάτην S. Fr. 929, cf. A. Ag. 1029 (lyr.). 3. pour out like water, squander, waste, ὄλβον Id. Pers. 826; τὰ πάντα Id. Ch. 520, cf. S. El. 1291; πλοῦτον ἐξέχεεν εἰς δαπάνας AP 9.367 (Luc.); ἐ. τά τε αὑτοῦ καὶ ἑαυτόν Pl. R. 553b; spoil, τὸ πᾶν σόφισμα S. Ph. 13. 4. spread out, λίνα, ὀθόνας, A.R. 2.902 (tm.), Luc. Am. 6. 5. throw down, τινὰ κατὰ τοῦ κρηνοῦ D.H. 13.8, cf. 4.7, 14.10. 6. ὕπνον ἐ. shed, i.e. shake off sleep, Herod. 7.7. 7. = συγχέω, ὅρκια Hsch. s.v. ἐξέχεαν. II. Pass., used by Hom. mostly in plpf. ἐξεκέχυντο, as also in 3sg.Ep.aor. ἐξέχῠτο or ἔκχῠτο, part. ἐκχύμενος [ῠ]: later fut. ἐκχῠθήσομαι Hero Aut. 4.1:—pour out, stream out or forth, prop. of liquids, Il. 21.300, Od. 19.504, etc.; ἐκ δʼ ἄρα πᾶσαι χύντο χαμαὶ χολάδες Il. 4.525; so ἐξεχύθη τὰ σπλάγχνα Act.Ap. 1.18: metaph., of persons, σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο Il. 16.259; ἱππόθεν ἐκχύμενοι pouring from the [wooden] horse, Od. 8.515; ἐκχυθέντες ἁλέες ἐκ τοῦ τείχεος Hdt. 3.13: generally, to be spread out, πολλὰ δὲ [δέσματα] . . μελαθρόφιν ἐξεκέχυντο Od. 8.279; σάρκες εἰς ὑπέρογκον ἐκκεχυμέναι πιότητα Luc. Am. 14. 2. metaph., ῥηθέντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων Emp. 39.3; to be cast away, forgotten, ἐκκέχυται φιλότης Thgn. 110; αἱ πρόσθεν ὁμολογίαι ἐκκεχυμέναι εἰσίν Pl. Cri. 49a. 3. give oneself up to any emotion, to be overjoyed, Ar. V. 1469 (lyr.); ἐ. εἰς ἑταίρας, εἰς τὸν κίνδυνον, give oneself up to . ., Plb. 31.25.4, 3.19.1; ἐπὶ τὰ εὐτρεπισθέντα, of a glutton, Ph. 1.38; ἁβρὰ γελῶν ὄμμασιν ἐκκέχυσαι AP 12.156. 4. lie languidly, ib.5.54.8 (Diosc.). 5. metaph., of Time, ἐ. κατὰ τὴν χρονικὴν παράτασιν Procl. Inst. 55. 6. extend, of a piece of land, CPR 1.8,al. (i A.D.).