εἴρω

εἴρω (A), aor. εἶρα (v. infr.), also ἔρσα (v. διείρω):—Pass., pf. part. ἐρμένος (ἐν-) Hdt. 4.190; Ep. ἐερμένος (v. infr.):—mostly in compds., ἀν-, δι-, ἐν-, ἐξ-, συν-είρω:—A. fasten together in rows, string, used by Hom. only in Ep. pf. Pass., ἠλέκτροισιν ἐερμένος [a necklace] strung with pieces of amber, Od. 18.296, and plpf. Pass., μετὰ δʼ ἠλέκτροισιν ἔερτο 15.460; περὶ στήθεσσιν ἔερτο [μίτρη] A.R. 3.868; τὸ εὖ εἰρόμενον a connected system, Plot. 2.3.7. II. after Hom. in Act., στεφάνους εἴ. Pi. N. 7.77; εἴ. τὰ θεῖα Plu. 2.1029c; insert, εἰς βρόχον εἴρας τὸν τράχηλον Zaleuc. ap. Stob. 4.2.19 ad fin., cf. PMag.Par. 1.259; esp. in speech, string together, ὁ εἴρας καὶ συνυφάνας ἕκαστα [λόγος] Ph. 1.499; θρῆνον J. BJ 6.5.3; πολλὰ ὀνόματα Philostr. VA 1.20, cf. 6.17; οἱ μηδὲ δύο σχεδὸν ῥήματα δεξιῶς εἴρειν δυνάμενοι S.E. M. 1.98:—Pass., εἰρομένη λέξις continuous, running style, i.e. not antithetic or with balanced periods, Arist. Rh. 1409a29. 2. εἰρόμενον, τό, ‘dossier’ of documents, Mitteis Chr. 184.9 (iii A.D.); εἰ. τραπεζιτικόν PLips. 9.22. (Etym. dub., cf. either Lat. sero or Lith. vérti ‘thread’.)