Plato › Greek Lexicon › διακρίνω

διακρίνω

diakrino

separate one from another

Appears 53 times across Plato's dialogues.

Frequency by work

Click a work to list every occurrence by Stephanus page — each links into the reader.

Dictionary (LSJ)

διακρίνω [ρῑ], fut. -κρῐνῶ, Ep.and Delph. -κρῐνέω Il. 2.387, SIG 614.8 (ii B.C.):—Α. separate one from another, ὥς τʼ αἰπόλια . . αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν Il. 2.475, cf. Hdt. 8.114; part combatants, εἰς ὅ κε δαίμων ἄμμε διακρίνη Il. 7.292, etc.; εἰ μὴ νὺξ . . διακρινέει μένος ἀνδρῶν 2.387; δ. φιλέοντε Od. 4.179; κρόκην καὶ στήμονας συγκεχυμένους δ. Pl. Cra. 388b:—Pass., to be parted, of hair, Plu. Rom. 15: more freq. of combatants, διακρινθήμεναι (Ep. inf. aor. 1 Pass.) ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας Il. 3.98, cf.102,7.306, etc.: also in fut. Med., διακρινέεσθαι Od. 18.149, 20.180; διακριθέντες ἐκ τῆς ναυμαχίης Hdt. 8.18; διακριθῆναι ἀπʼ ἀλλήλων Th. 1.105, cf. 3.9; διακρίνεσθαι πρός . . part and join different parties, Id. 1.18. b. Pass., to be divorced, Leg.Gort. 2.46. 2. in Philosophy, separate, decompose into elemental parts, opp. συγκρίνω, chiefly in Pass., Anaxag. 12, cf. Arist. Metaph. 985a28, [Epich.]245, Pl. Phd. 71b, Prm. 157a, etc. 3. ἄστρων διακρίνει φάη σελάνα prob. sets apart, removes, i.e. outshines, B. 8.28. II. distinguish, καί κʼ ἀλαὸς διακρίνειε τὸ σῆμα Od. 8.195; οὐδένα δ. without distinction of persons, Hdt. 3.39; οὐχὶ δ. τὴν πενιχρὰν ἢ πλουσίαν Diod.Com. 2.8: pf. Pass. in med. sense, διακεκρίμεθα τάς τε καθαρὰς ἡδονὰς καὶ . . Pl. Phlb. 52c: plpf. in pass. sense, διεκέκριτο οὐδέν no distinction was made, Th. 1.49; διακεκριμέναι distinct, varied, B. Fr. 24. III. decide, of judges, ὀρθᾷ δ. φρενί Pi. O. 8.24; δ. δίκας Hdt. 1.100; διὰ δὲ κρίνουσι θέμιστας Theoc. 25.46; also, determine a fever, mark its crisis, Hp. Coac. 137; ἡ νοῦσος μάλιστα διακρίνει ἐν οὐδενί has usually no crisis in any patient, Id. Morb. 2.71; δ. αἵρεσιν Hdt. 1.11; δ. εἰ . . Id. 7.54; δ. περί τινος Ar. Av. 719:—Med., νεῖκος δ. get it decided, Hes. Op. 35; τὸ ζητούμενον Pl. Phlb. 46b; decide among yourselves, ταῦτα . . ὅπως ποτʼ ἔχει δ. D. 32.28:—Pass., bring an issue to decision, ἐπέεσσί γε νηπυτίοισι ὧδε διακρινθέντε Il. 20.212; αἴ τινι τᾶν πολίων ᾖ ἀμφίλλογα, διακριθῆμεν Foed.Dor. ap. Th. 5.79; διακριθεῖμεν περί τινος Pl. Euthphr. 7c; of combatants, μάχῃ διακριθῆναι πρός τινα Hdt. 9.58; πρός τινα ὑπέρ τινος LXXJl. 3(4).2; ὅπλοις ἢ λόγοις διακρίνεσθαι Philipp. ap. D. 12.7; διακρίνεσθαι περὶ τῶν ὅλων Plb. 3.111.2; τινί with one, Ep. Jud. 9: abs., PMagd. 1.15 (iii B.C.), etc.; also πόλεμος διακριθήσεται Hdt. 7.206; of a person, to be judged, Polem. Call. 18. IV. set [a place] apart for holy purposes, Pi. O. 10(11).46. V. interpret a dream, etc., Ph. 2.54, Junc. ap. Stob. 4.50.95. VI. question, τοὺς ἰατρούς Arr. Epict. 4.1.148. VII. doubt, hesitate, waver, Act.Ap. 11.12 (s.v.l.): usu. in Med. and Pass., μηδὲν διακρινόμενος ib.10.20; μὴ διακριθῆτε Ev.Matt. 21.21, cf. Ep.Rom. 4.20.
‹ All lexicon entries