δάκνω

δάκνω, Hippon. 49.6 (cj.), A. Th. 399, etc.: fut. δήξομαι Hp. Nat.Mul. 16, Mul. 1.18 (v.l. δάξεται): pf. δέδηχα Babr. 77: aor. 1 ἔδηξα late, Luc. Asin. 9: aor. 2 (the only tense in Hom.) ἔδᾰκον Batr. 181, Tyrt. 10.32, etc., Ep. δάκε Il. 5.493, redupl. δέδακε AP 12.15 (Strat.): Ep. inf. δακέειν Il. 17.572: —Pass., δάκνομαι Thgn. 910: fut. δηχθήσομαι E. Alc. 1100: aor. ἐδήχθην S. Tr. 254, Ar. Ach. 18, etc.; later ἐδάκην Aret. SD 2.2: pf. δέδηγμαι Ar. Ach. 1, etc.; Dor. δεδαγμένος Pi. P. 8.87, Call. Epigr. 50 codd.:—Α. bite, of dogs, δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων Il. 18.585; of a gnat, ἰσχανάᾳ δακέειν 17.572; στόμιον δ. champ the bit, A. Pr. 1009; χεῖλος ὀδοῦσι δακών, as a mark of stern determination, Tyrt.l.c.: abs., δακὼν ἀνάσχου Men. Sam. 141; δ. στόμα bite oneʼs tongue, so as to refrain from speaking, πρὸ τῶν τοιούτων χρὴ λόγων δ. στόμα A. Fr. 397, cf. S. Tr. 976; δ. ἑαυτόν to bite oneʼs lips for fear of laughing, Ar. Ra. 43; so (by a joke παρὰ προσδοκίαν) δ. θυμόν Id. Nu. 1369; δ. χόλον A.R. 3.1170. II. metaph. of pungent smoke and dust, sting, Ar. Ach. 18, Lys. 298, Pl. 822; δ. ὄμματα, of dry winds, Hp. Aph. 3.17. III. of the mind, bite, sting, δάκε δὲ φρένας Ἕκτορι μῦθος Il. 5.493, cf. Hes. Th. 567; ἔδακε λύπη Hdt. 7.16.αʹ; συμφορὰ δ. A. Pers. 846; λόφοι δὲ κώδωντʼ οὐ δάκνουσʼ ἄνευ δορός have no sting, Id. Th. 399; σαίνουσα δάκνεις S. Fr. 885; τὸ δάκνον τῆς συμβουλῆς Jul. Or. 7.207d; of love, πάντες οἱ ἐν ὥρᾳ τὸν φιλόπαιδα δάκνουσι Pl. R. 474d:—freq. in Pass., δηχθεῖσα κέντροις . . ἠράσθη E. Hipp. 1303; ἔρωτι δεδαγμένος Call. l.c.; of vexation, δάκνομαι ψυχήν Thgn. 910; συμφορᾷ δεδαγμένοι Pi.l.c.; δέδηγμαι καρδίαν Ar. Ach. 1; ὑπὸ τῆς δαπάνης Id. Nu. 12; πρός τι, ἐπί τινι, at a thing, S. Ph. 378, X. Cyr. 4.3.3; ὑπὸ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων Pl. Smp. 218a: c.part., ἐδήχθη ἀκούσας X. Cyr. 1.4.13. (Cf.Skt.dáśati ‘bite’, Goth. tahjan ‘tear’.)