χθών

χθών, ἡ, gen. χθονός, A. earth, esp. the surface of it (rarely soil, χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν A. Ag. 872): poet. word (Com. only in lyr. or paratrag.), very rare in Prose, LXX 3 Ki. 14.15 (cod. Alex.), Supp.Epigr. 2.520 (Rome); seldom with Art. (only when an Adj. is added, v. infr. II); ἀπὸ χ. ὑψόσʼ ἀερθείς Od. 8.375, cf. 10.149, Il. 14.349; ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα 8.492, cf. 11.619; ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς 20.483; κατέθηκεν ἐπὶ χθονί 6.473, cf. 3.89; χθονὶ φύλλα πελάσσαι 13.180; ἐπὶ χ., opp. οὐρανῷ, 4.443; ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο 1.88; ἐπὶ χ. σῖτον ἔδοντες Od. 8.222, etc.; τοὶ ἐπὶ χ. ναιετάουσι 6.153; ἄριστον ἄνδρα τῶν ἐπὶ χ. S. Tr. 811; χθόνα δύμεναι to go beneath the earth, i.e. to die, Il. 6.411, Hes. Sc. 151; ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονός Od. 11.52; κεκευθὼς ὑπὸ χθονὸς buried, A. Th. 588; κατὰ χθονὸς κρύψαι τινά S. Ant. 24, cf. OC 1546 (Pass.); χθονὶ γυῖα καλύψαιμι Pi. N. 8.38; κούφα σοι χ. ἐπάνωθε πέσοι E. Alc. 463 (lyr.); opp. θάλασσα, A. Ag. 576; ὑπὸ χθονός, of the nether world, Τάρταρον . . , ἧχι βάθιστον ὑπὸ χ. ἐστι βέρεθρον Il. 8.14; κάτω μελαίνας χ. Alc. Supp. 7.10, cf. A. Eu. 72; οἱ ὑπὸ χ. φίλοι, i.e. those in the shades below, Id. Ch. 833 (lyr.), cf. S. Ant. 65; ὦ κατὰ χθονὸς θεαί, i.e. the Erinyes, A. Eu. 115; εἰς τοὺς ἔνερθε καὶ κάτω χ. τόπους ib. 1023. 2. earth, i.e. the world, Id. Pr. 139 (anap.), Ag. 528; ἐπʼ ἔσχατα χθονός S. Fr. 956. 3. Earth, as a goddess, A. Pr. 207, Eu. 6. II. land, country, once in Hom., εἴσατο δὲ χ., of Ithaca, Od. 13.352; πολύμηλος χ., of Libya, Pi. P. 9.7; εὔκαρπος χ., of Sicily, Id. N. 1.14; freq. in Trag., freq. without Art., χ. Ἀσιᾶτις, Φωκέων, A. Pers. 61 (anap.), 485; with Art., πᾶσαν τὴν Μυκηναίων χθόνα S. El. 423; τῆς περιρρύτου χ. Λήμνου Id. Ph. 1; τὴν Κορινθίαν χ. Id. OT 795; τὴν ἐμὴν χ. Id. Aj. 846; τῆς Ἀθηναίων χ. (paratrag.) Ephipp. 14.13; even of a city, τῆσδε δημοῦχοι χ. S. OC 1348; νόμους χθονός Id. Ant. 368 (lyr.), cf. OT 736,939; Com., ὦ πόλι φίλη Κέκροπος, . . οὖθαρ ἀγαθῆς χθονός Ar. Fr. 110 (lyr.); ξένης ἀπὸ χ. Eup. 71 (paratrag.). (Cf. Skt. loc. kṣámi ‘on the ground’, Hittite tegan ‘ground’, Tocharian tkan- ‘place’, Ir. dū ‘place’ (acc. don, dat. dun).)